Baharı, gönlümüzde yaşatalım
Kader yastığı, içli tesbihimiz
Kesvet, kuruyan dalları atalım
Mevladır, hakka giden sahibimiz
MEVSİM BAHAR OLUNCA
Mevsim bahar olunca gel diyorsun
Sensiz hayat kuru bir dal diyorsun
Gönül fermanını yağmurlara yaz
Hasretle kapısını çal diyorsun
Göçmen kuşlar dağ, tepe aşar gelir
Irmaklar, vadilerden taşar gelir
Hayalim, umutlarım koşar gelir
Ayrılık şarkısını çal diyorsun
Bekledim, güneşin doğduğu yerde
Sevdanın, hicabın olduğu yerde
Dermanın, yüreğin yandığı yerde
Feleğin kapısını çal diyorsun
BAHAR BİR ÇİÇEK GİBİ
Kâinat bir ağaç gibi
Âdem, kâinatın soy ağacı
Ağaç bir çekirdek gibi
Çekirdek, varlığın hülasası
Cennet, bir bahar gibi
Bahar, Hak'tan rahmet muştusu
Bahar, bir çiçek gibi
Çiçek, vuslatın nur perdesi…
BAHAR ÇELENGİ
Hazar'dan köprüler kurdum, Türk illerine
Bir büyük sevda yürür, gönül dillerine
Şiirin efsunkâr nakışlı güllerine
Hiç solmayacak "bahar çelengi" yakışır
BAHARI KIŞA DÖNDÜ
Baharı, kışa döndü bu ülkenin
Efkârın, keder dalına düştüğü
Düşleri, karanfil kokar ülkenin
Bedri, Yusuf'un kuyuya düştüğü
Mazluma, ağıtlar yakan ülkenin
Seheri, âminler, Yasinler bekler
BAHAR KOKAR
Al yaprağı eline, rengine bak?
Yeşili bahar, sarısı güz kokar
Üşüyen güneşi dalından kopar
Yıldızlarla birlikte göğsüne tak
BAHAR SABAHI
Bahar, Rabbimin bize hediyesi
Akıl, gönül muhabbetine teslim
Yerle, göklerin vuslat mersiyesi
Rüzgârlar, rahmet duasına teslim
Âdem'e, sıla-i rahim terbiyesi
Milli şuurla, vicdanlara teslim
Sabreyle, gönül doğacak sabaha
Âlem-i İslâm, erecek feraha
BAHARI SOLUKLA
Baharı solukla, bir derin nefes
Gök mavisi, sonsuzluğa tebessüm
Vadiler, ılgıt ılgıt serin nefes
Göğsüme çarpar, coşkulu tebessüm
Baharı solukla, bir engin ufuk
Gözlerim dalar gider hülyalara
Günü ışıl ışıl müjdeler şafak
Kâinatta pırıl pırıl tebessüm
BAHAR ÇELENGİ
Bahar çelengini al da gel, gayri
Dalın üstüne konan bülbül olsun!
Toprak kokusunu al da gel, gayri
Vatan hasreti sinemde gül olsun
BAHARA VURGUN
Fani’den kaçar şu can, bahara vurgun
Karanlık çığlık çığlığa, şafağa sürgün!
Aydınlık ister gönlüm; güneş dolusu
Suya vurgun efkârım, yüreğim yorgun
BAHAR
Bahar, tomur tomur, çiçek diriliş!
Gündoğumu kadar, sıcak, esenli
Esen rüzgârın firuze nağmesi
Dokunur bahara nişan düşmesi
BAHAR DAĞIT!
Âleme tebessümle, sadaka dağıt
İçindeki tasayı bir bir dağıt
Tevazuunla kanat aç, gönüllere;
Gönüller kapısından, ‘bahar’ dağıt
Bahar, “yeşil, huzur, çiçek, uygarlık”
Rüzgâr ol âleme, ‘esenlik’ dağıt
BAHAR KOKULU
Bahar kokulu içli sözler söyle
Her sözünde seher yelleri essin
Güven aşıla öyle veya böyle
Bir terzi hüneri yüreği diksin!
Zarif dantel misali işle sözü!
NEVRUZ ÇİÇEĞİ
Nevruz Çiçeğini, açsın da bir gör
Toprak harlaşır, su yürür, can bulur
Kâinat diliyle konuş da bir gör
İlahi! Yüreğim yanar kan bulur
Cemreler düşer, yedi adımda bir
Ateş topu düşer, canlara tekbir
"Ölümlü-Dirimli" dünyadır, hak bir
Zikir terazisinde mizan bulur
Her mevsimin bir rengi, bir yüzü var
İlkbaharın, "çiçekten çelengi" var
İnsanın, "dirilişe özlemi" var
Özlemini, "kalbine çizen" bulur
Nevruz Çiçeğini açmış da gördüm
Şükür duası, toprağa yüz sürdüm
Gönül dolusu, muradıma erdim
Maksadı, "hikmetinde yoran" bulur
NEVRUZ ÇİÇEĞİNE...
Toprağa su, hayat yürüdü
Nevruz çiçeğine merhaba
Canlara hu, gayret yürüdü
Göçmen kuşlarına merhaba
Çalı-çırpı hayret yürüdü
Hayretim, imanım merhaba
Hilal, konak konak yürüdü
Vaktin çağrısına merhaba
Edep Yahu, yürek yürüdü
Yürek dolu dilek, merhaba
BAHARA ÖZLEM
Ilık ılık esen rüzgârın
Nağmesinde çoban kavalı
Yankısı suların buğusunda
Sanki toprak soluklanır
Soluklanır cemreler düşünce
Kanat çırpar süzülür
Gözlerim dolu dolu
Kuş yağmurunda doluklanır
Toprağın dokusuna
Yağmur taneleri dökülür
Dokundukça, silkeler tomurcuğu
Lale, sümbül çiçek olur açılır
Bayramlık giyinmiş dal, budak
Bir kilim deseninde her yer
Gönül ufka muhabbet besler
Ufuk, gök kubbeye odaklanır
MART AYI
Mart ayı, baharlara sefer ayı
Mart ayı, göçmen kuşlara balayı
Kanat çırpar ufkumdaki hülyalar;
Toprağa, dirilişe zafer ayı!
Çanakkale’de kutlu zafer ayı...
NİSAN AYININ GÜZELLİĞİ
Bulutlar, onları aşılayan rüzgârlar
Rahmet damlaları süzülür semadan
“Su Sesi” çoraklaşan toprağa şifadır
“Ebem Kuşağı” yedi renkli tacıdır, gök kubbenin
Su rahmet, bereket, temizlik, hayat kaynağı
Nisan ayının güzelliği…
HAZİRAN AYI…
Haziran, huzur veren ayın adı
Alır sazı eline, yaz şarkısı
Zeytuni bakışlarda, dut sofrası
İlhamıdır şaire, mevsimin tadı
Reyhan kokulu, seher yeli eser
Aşk ile tozar, yeşilin irşadı
N’olaydı her dem Haziran Sabahı!
Arz-ı endam eder, vuslat havası
Yaz ayları, dört mevsimin balayı
Isısı düşer toprağa, meyveye…
HIDRELLEZ GÜNÜ
Hızır ile İlyas’ın buluştuğu,
Toprağa bereketin yürüdüğü,
Baharın en ala güzel günleri...
Bugünler dua, nimete şükrandır!
Bölüşmek, üleşmek nice ikramdır
Hıdrellez, Türk İllerinde BAYRAMDIR
BAHAR...
İçimdeki bütün sıcaklık sende...
Bahar Yeli’ usul usul esende,
İçime, toprak kokusu düşende,
Bahara, nağmesiyle gel diyorum!
Nağmesi, Nisan yağmurları olsun
O lâtif, ılık rüzgârları dolsun
Hızır’da, yoldaşı İlyas’ı bulsun,
Bahara, bereketiyle gel diyorum!
Baharın, o doyumsuz esenliği
Çiçek, çiçek uçuşan serinliği
Yeşilin rengârenk derinliği
Doğanın misk kokulu verimliği
Bahara, lezzetiyle gel diyorum.
