Komik Değildi…
Rüveyda Sadak
Biri çıkmış, durup dururken ya…
Neden, ne alaka değil mi?
Rafine (!) söylemlerle sözde espri kültürünün yine espri adıyla topluma sunulan sosyal medya fenomen isimlerinden biri…
Espri? Gerçekten de espri mi bu?
Güldük mü, gülüyor muyuz?
Elazığ Üniversitesi.
Var mıydı, bu isimde bir üniversite? Bilen? Elazığ Üniversitesiymiş!
Söylenilenin bir anlamı olmalı değil mi? Yanlış değil, anlamı olan bir doğru. Söz konusu olay şu ki: “Bilgisayar Mühendisliği ama bilgisayar yok. Abaküs var ya çocuklar için. Onunla yapıyorlar.” Bilimin ve Yükseköğretimin merkezinde bulunan bir Üniversite’nin kabul edemeyeceği türden yorumlar bunlar. Pes!
Daha doğrusu, toplumsalın değer özellikleriyle bağdaşmayan cümlecikler, diyelim. Tabi cümle olabilmesi için doğrusal bir yapıda yer alması gerekirdi. Cevabı beklenen gerçekten, gerçek bir soruysa aynı derecede karşılık sağlanması muhtemel olurdu. ‘Abaküs’ 7 yaş grubuna dahil bir gereç değil miydi? Hani şu ilkokul matematiğinde devamında çubuk ve fasulye ile çeşitlenen gereç.
Şimdi yetişkin olmayan abaküs kullanıyor doğrusundan yola çıkıp bir hipotez oluşturalım hemen: Sorulan soru karşısında gülmek fiili de bu hipotezi çürütmüyor mu? Bu nasıl bir komplik döngü ki espri olmayan bir durum ve öte yanda espri varmış gibi neye gülündüğünün bihaberliği. Ve stand-up öznesinin böyle gülmeler sıralaması ise oldukça düşündürücü. Gülünen şey neymiş acaba? Okul mu? Şehir mi? Ya da espritüel sanılan bir doğru (!) yanılgı mı? Espri, zor iş çünkü.
Sosyal medyanın köpürtmüş olduğu, retorik (konuşma) sanatının iyi bilinmesi gerek hâlbuki. İletişimsel eylem kuramından bir anekdot geçelim, bilgi olsun..
Karşıdakinin söylemiş olduğu ve hele sorulana cevap verilmesi gereken bir durumda, öncelikle saygı çerçevesinde dinlenilmesi gerekir ki bunun mutlaka bir anlamı vardır. Biz mi yanlış biliyoruz? Çünkü aksi halde patinajdan (ilerlemeksizin) öteye gidilmiyor. Ne diyelim… Bilgi, güzel şey.
