Katılımıyla steril doğa
Rüveyda Sadak
Yürümek, insan sağlığı açısından oldukça gereklidir. Modern terimlere eklenen dağarcık itibariyle misal dilinde sabah sporu, günlük rutinler arasında… Söz konusu yürüyüş mekânlarında yer alan dış görsel bazındaki parklara eklenen birtakım spor ekipmanlarını görebilmek tabiî ki mümkün. Yürüyüş sırasında monoton alışkanlık ile oksijen alırken, çevreye ve dolayısıyla dahil olunduğu teneffüs, belirgin bir temiz havayı tasavvur etmeli. Yerlerde görmeye aşina olunan özellikle çöp kalıntıları, plastik şişe, paket, poşet vesaire derken yürüyüş sırasında solunan havanın dengesini olumsuz etkileyen çöp nesnesi ile iletişime geçen bir dünya izleniyor, başrolde ‘Çöp Kalıntıları’ şeklinde. Çok değil yakın zaman öncesine kadar tanıdık gelen bazı eşyalara yol, sokak, caddelerde denk gelmek; toplum ve insanın var olduğu her noktada mümkün olan bir durumdu. Covid döneminde kullanılmış maske, eldiven ve benzer örneklerle temiz olmayan bir steril (!) seyredildi. Devam eden süreç boyunca arz-talep iklimine göre şekillenen materyaller, önemli bir manipülasyon kavramının ortaya çıkmasına sebep olmuştu. Sağlık için doğal bir endişe kapsamını resmeden süreç içinde tabir yerindeyse market, bakkal hatta ve neredeyse her adımda maskelerin satışının imkân bulduğu, rastlanılan bir gerçeklikti. Sokakların, yolların maskelerle döşenen halı desenlerini anımsatmış olması, sürpriz gelmemiştir. Böylece dezenfekte edilen ya da temizliği düşündüren maskelerle sağlanan karbondioksit oranı, terimiyle biçimlenen sağlığa karşı virüsü davet etmekti. Toplum, yaşanan covid virüsü sebebiyle mesafe dönemi yaşamış olup, dikkatten ziyade sağlığın farkındalığının gerekliliğini ve sağlığın sorumluluğunu kanıksamış oldu. Covid sonrası yıllar geçti. Ve temizlik kavramı, an itibariyle bir su ve bir sabundan daha fazla anlamı ifade ediyor. Fakat sıradan bir sokakta yürürken plastik şişe, poşet, ambalajlı gıda paketlerine rastlamak, maalesef hâlâ mümkün olabiliyor. Bilinmesi gereken bir farkındalıktan bahsedelim. Çöpün sabit alanı; yol, sokak, caddeler değil. Öyle ki yeryüzü, alelade olmanın ötesinde bir tabiattır. Bu tabiatı doğallığıyla gözlemlemek yerine, bakterilerin ortam sağlamasına yardımcı olmak, geçen zamanın covid dönemli virüs kâbusunu, bireysel çöplerin özellikle plastik şişe, maske ile ezberlenen sokaklardaki çaresiz endişesini hatırlatıyor. Her nesnenin tabiatta yerinin belirgin olduğu doğrusu ile çöp, mekânında özdeşim sağlayan konteynırlarda muhafaza edilip, toplum için sağlık söylemiyle bakterilerden arındırılan tasarruf sağlanır. Sağlık, önemli. Yürüyüş ve bir canlı olan insan, toplum ve doğa diyerek sağlık için oksijenin gereği açıklanıyor. Doğa; insan ve tüm canlılar için yaşanılabilir alan, mekân olmuştur. Sokaklarda görülmeye alışılması gereken bir çöp yığını değil, aksine yürürken karşılaşılan bir bitki, ağaç çiçek gibi doğal organizması ile sempati oluşturan manzara resminin, temiz ortam ile bütünleşmesi temiz bir imkân ile mümkün olabilir. Çevreyi temiz tutmak yüzeysel bir tavsiyeyle sınırlı değildir. Çevre, insan için detaylı bir fizik kuralıdır; olumlu kavramına tezat olmayan bir olumlu faktörün içeriğidir. Tasvir, doğaya dair hep temiz olmak yönünde gerçekleşmeli.
