Doğa için doğal 'Çevre'

Doğaya dair öneme ithafen… Doğaldan yana, doğallık ile farkındalıktan bahsetmiştik. Bugün 5 Haziran ‘Dünya Çevre Günü’ itibariyle farkında olmanın ifade ettiği toplum sosyolojisini vurgulayan önemli bir teşkil. Doğanın, doğala dahil olan her nesnenin toprak, su, hava gibi gerekli etkenlerin belirli bir ekolojik düzen içinde bulunduğu doğada, tohumdan ormana bir sürecin değerlendiği, ‘Tohumlar fidana…’ adlı okul kapsamlı çocuk şarkısında öğrenimin, kazanım yönünde gerçekleştiği doğa, bütünlüğünü resmeder. Doğadaki doğal resmin toprak ve üzerinde ekimi yapılan yeşil fidan ve bir süre sonra alınan verim doğrulturunda bitki, ağaç türevleri doğanın sağladığı inisiyatiftir. Kitaplarda, tasvir edilen doğal bir fotoğraf vardır. Aslında doğal olanın kâğıda aktarılan gerçek şeklidir. Söz konusu ortamda mevcut olan ağaçlar, dallarında etrafı seyreden kuşların görüntüsüyle bir manzaranın fotoğrafa çizilmiş sanatının sunumunu sürekli tekrarlar. Ağaçlar… Yaz mevsiminin yeşil renkli ve doğada olması gerektiği gibi yaşayan ve canlılığını muhafaza eden ağaçlar ve dikkatin yoğun seslendiği bir kare daha… Görünen fotoğrafta herkes tebessüm ile meşguldür yani kişi ve nesne her şey mutludur. Çocuk, genç, yaşlı ve kuşlar, resmedilen doğa ve ağaçlar dahilinde her varlık. Sonra çeşme vardır. Su, hayattır cümlesindeki hayatın, su ile sağladığı tümevarım, suyun önemini açıklıyor. İnsan hayatının ve yaşam fonksiyonlarının daim olabilmesi ve sürdürülebilirliğinin devamlılığı için su, gerekli bir koşuldur. Kullanımının dışında bir israf ile özelikle günlük hayatta diş fırçalanırken su neden açık bırakılır, nitekim bu yaygınlıkla uyguladığımız rutin sırasında suyun akış hızını çözümlemek gibi bir fizik kuralına dahil olunmadığına göre israfa gerek yoktur. Yerinde miktar ile kullanılan su, gereksiz israfı, tasarrufa dönüştürecektir. Sorumlu bilinci toplumsal olarak doğaya dost kavramı ile nitelendirmek, kaynakların yüzeysel değil, sürekli kullanımını meydana getirmektir. Sıfır atık prosedürü itibariyle yaygınlıkla okullarda, cadde ve marketlerde denk gelinen ve üzerinde geri dönen üçlü şeklin sembolü genelde bilinir. Geri dönüşümün gerçekleşmesi ve yeniden kullanılabilmesinin imkân ile mümkün olabileceğini açıklayan bir sosyolojiyi somut olarak anlatır. Plastik, kağıt vesaire gruplarla oluşturulan bu geri dönüşüm kutuları her türünün kendine ait olduğu kısım için dönüşüm yolculuğuna gönderilerek, doğadaki döngüye böylece katkı sağlanmış olur. Temiz çevre, doğal hayatın mutlu tebessümlerle tüm yaşamı, doğal bir düzen içinde yaşama bağlılığını talep eder. Ve talep edilen bu durumda arzın doğa yönlü karşılanabilmesi için doğaya dair dikkat, önem, değer ve gerekli miktarda kullanım ile çoğaltılan bir tasarruf, yeterlilik oranına tabi olmalıdır. Dünya, insan iledir. Toplum, çevreye bir anlam ve değer atfetmelidir. Sokakta yürürken yerlerde görülen poşet, plastik su şişeleri ve paketler çevreyi kirleterek zarar veren benzer çöp kavramları; neslin, sağlıklı ortamda yaşayabilmesi için nasıl sorusunu hatırlatıyor. Yere atılan çöpün yeri çöp kutusudur. Mevcut nesne, gereksiz görüldüğü için çöp olarak nitelendi ve temiz doğaya ait olmayan bu çelişkiyi ifade eden çöp kavramının, doğala tezat bir görsel olduğu konusunda doğa, sağlık ve çevre bilinci konusunda mutabık bir mekân için temizliğe riayet ediyor ve doğal kapsam, temiz doğayı korumaya davet ediyor.