Mali müşavir, bakmayın siz bu unvana, aslında onlar işinin hamalı, devletle esnaf arasında bir köprü, gecesi gündüzü olmayan, bayramı tatili bulunmayan gerçek birer işçidirler. Vardiyası, fazla çalışma ücreti, tatil günleri çalışma ücretleri, ikramiyesi, gece mesaisi yoktur onların.
Onların işi devletin giderleri için vergi toplanmasında aracılık yapmak, devletin çalışanından daha çok koşturmak. Pandemi nin en fazla yaşanıp, önlemlerin üst derecede olduğu dönemde riskli guruptan olmalarına rağmen tatili bulunmayan, hastalanmayan, hastası olmayan, ölüsü, taziyesi sayılmayan, sosyal hayatı sıfırın altına inmiş, mazeret izni dahi bulunmayan da onlar. Üniversite mezunu olmalarına rağmen, fazladan en az beş yıl daha öğrenim hayatları devam eder.
İki dönemleri staja başlama ve yeterlilik olmak üzere sınav maratonuyla ardından üç yıl staj da sınavı verebilirse başlayacağı stajla geçer. Eğer başarılı olup belgeye kavuşursa sanki yurtdışına büyükelçi yapacaklarmış gibi hayatlarının en mutlu günlerinden tek bir gün, o gün olur onlar için. Artık alacağı nefes sokaklardadır, işsizliğin tavan yaptığı, sanayinin, üretimin, esnafın, çiftçinin bitmek üzere olduğu bir dönemde buyur eder hayat seni iş aramaya. Sokak, sokak ararsın müşteri yoktur, hayat zordur, yeni açılan işyeri bulamazsın kapatan tüccar çoktur. Müşteri velinimettir, Devlet babadır derler, sahipsiz kalmazsın rızk veren Allah tır.
Bağ kur primi kapını her ay çaldığında cebinde paranın olup olmadığını sormaz sana, yüksekokul mezunusun, adın sanın ne olursa olsun başlarsın cebindeki güce bağlı olarak devlete borcunu kazanmadan ödemeye. Ayrıcalığın olmaz, emeklilik, özel şartlar bekleme sakın, 2500-3000 lira emekli maaşına talim edersin geçinebilirsen.
Ömür biter sen devam edersin ecel kapına dayanana kadar, oturarak emek verdiğin için kemiklerin ikiye katlanmış, damar ve kemik hastalıkların başlamış kimin umurunda. Hayat zor sen iki büklüm koşarsın milletin faturasını kesmeye, beyannamesini göndermeye, evraklarını tek, tek dizmeye. Esnaf olarak kanunlarda yoktur senin mesleğin bulunmaz, deprem yaşarsın, pandemi yaşarsın sana kredi vermezler, esnaf olanlar faydalanır derler. Çalışıp çabalarsın bir kilo et parasına bir ay hizmet verirsin kaç defa esnafın ayağına giderek, azarlar işiterek.
Alamazsın hakkını, vermezler, bir de üstüne su iç derler. Devlet baba büyüktür hakkımı bırakmaz dersen yolda kalırsın, baba çoktan ensendedir. Senin alacağın ücreti ben tespit ederim der alıp alamadığına bakmaz, sormaz, alsan da almasan da senin sorunun diyerek kapılarını kapatır sana. Kurtuldum diye bir kelime olmaz senin hayatında, kaçmak yok, benim tarifemden faturanı kesip vergisini ödeyeceksin.
KDV. Avukat ve sağlık guruplarındaki hizmetler için yüzde sekiz olsa da sen bana yüzde on sekiz ödeyeceksin der Devlet baba. Boynun bükük, yama daha da büyük olur o zaman. Baba büyük dedik, beyanname sayısı artar, iş yükü artar, tablo, bildirim sayıları artar sen katlanırsın. E- Fatura, E- Arşiv fatura çıkar karşına her esnafın bilgisayarı yoktur interneti bulunmaz, adresi sen olursun, özel muhasebeciymişsin gibi.
Telefonunu kapatamazsın, toplantın, özel günün olmaz senin, mesaj ya da aranmanın vakti zamanı olmaz, çünkü ya fatura gelir telefonuna ya da müşterime arşiv fatura kes ben bilmiyorum der bir ses. Dayan dersin kendi kendine, gücün kalmaz ama hayat zordur, esnafın gözünde yanında çalıştırdığı çırak kadar değerin olmaz.
Çaresiz kalsan da dayan, olmazsa büronda sabahlarsın, stresten hayatlarını işyerinin masasında kaybeden meslektaşların çok uzak değildir sana. Günlük değişen KDV oranlarını, sorumlu bakanın ben yetişemiyorum dediği kanunları, yasaları, tebliğleri takip edecek olsan da, iki gözünü kaybetsen de, müşterinin evindeki su, elektrik borcuna çözüm arasan da, boşanma avukatlığına kadar koştursan da, masandaki angarya seni silindir gibi yerle bir etse de sen yine de dayan. Biliyorum nefes almak çok zor senin için ama sen yine de nefes aldığın için şükür et ve dayan.
