Ey bilgi, sen ne mübarek bir şeysin?
Karanlıkta gönlüme doğan aysın!
Denizler mürekkep, hikmetin yazar
Hikmetsizlere mezar gibi dünya!
İlim sahibi, bu dünyada beysin, bey!
Hay dersin, doksan dokuz ismi şerifi
Gönlüne her iki cihanı nakş edersin
ZALİM CAHİLDİR
Zalim, cahildir; sır sükûtu bilmez
Vecd içinde söylenen nutku bilmez
Söz söyler; hududu, hukuku bilmez
Zalim, mazlum bir dünya inşa eder!
Mazlum dünyasına ceberut belâ...
KÖTÜLER UĞRULAR
Kötüler uğrular çevren saranda
Gözyaşıyla kan damlar yaranda
İnsanın, insana husumeti belâ
Fitne, fesat depreşmesin aranda
AŞK OLSUN
Yolu, yordamı bilene aşk olsun
Edep erkânı bilene meşk olsun
İlmiyle maruf olana köşk olsun
Âşıklar yolu, kâmil insan yolu
Başını eğmiş, başak gibi dolu
Bizim ufkumuzda, vuslat okulu
Hak yolcusu, hakkı bilir, hak söyler
NE HAN KALDI
Ne han kaldı, ne hancı
Yollar sanki yabancı
Ne at, ne arabası
İçimdeki utancı
Geçmişi öldürmüşüz be!
Eski sevdalar da yok
EY KALBİ ŞÜKRAN
Toplum değerleriyle kıymet bulur
Ebubekir, Ömer, Osman, Ali'yi
Sadakat, Adalet. İffet ve Hilim
Nazarıyla eğileceksin dünyaya
Ey kalbi şükran, marifet nerdesin?
HARCIN MI?
Kutsala dokunmak, senin harcın mı?
Sınırsız özgürlük, mizah tarzın mı?
Sanat, her şeyiyle "edeptir yahu"
Edebi tarumar, senin farzın mı?
"Müslüman mahallesinde salyangoz satmak!"
Dilin kemiği yok deyip safra atmak
Fitne fücurla kolkola çalım atmak!
Haddi, hukuku aşmak senin arzın mı?
KÖPRÜ
İnsandan, insana köprü; adaletle
Hak terazisi yaşar, asaletle
Uygar insan, erdemli insandır
Çetin yollar alınmaz hamasetle
DÜNYA GEMİSİ
Cümle âlemi taşıyan gemide;
Birlikte yol alır, seyran ederiz!
Faniden ebede akan gemide,
Nice devirlere devran ederiz!
Kâh Firavunlar gelir, hüsran eder
Kâh Veliler gelir, hayran eder
SAADET YOLU
Ahi Evranlı der, saadet yolu
İlmi, irfan besler; kanaat yolu
Allah Resul'üne itaat yolu
Yollar, tevhide; birliğe akar
Şu dünya insandan, imaret ister
Dualar, yakarış; işaret ister
İki cihân için, ibadet ister
Yollar tevhide, dirliğe akar
ŞİFA NİYETİYLE
Şifa niyetiyle başla yemeğe
Dua et, alın terine, emeğe
Sağlık moralden, mutluluktan geçer
Sözünü, sohbetle harman etmeye
Kalbi muhabbetle derman ekmeğe
İrfan ocakları, ihlastan geçer
BAŞBAĞLAR
Baş bağlar, baş bağlar!
Kem gözden sakınır, başbağlar!
Acıyı içine gömer,
Kem sözden yakınır Başbağlar!
Munzur yaman bir ok gibi
Sızısı kırkgöz’den akar! .
Gidilecek yol yok gibi
Hasreti yürekler yakar.
Bozbulanık nehir gibi
Karasu, deli dolu akar!
Yeşil duvaklı şehir gibi
Eğin, ‘taşa zincir takar’
Kıvrılır bir yılan gibi
Yolları endişe kokar..
Savrulur heyelan gibi
Kan ve barut kokusu çöker!
Her bir kanadı süs gibi
Kafesten gelen ses gibi
Güneşi örten sis gibi
Damla damla gözyaşı döker.
