Sağduyuya, akla, izana çağrım
Şehrimiz için bir yürek, kıvılcım!
Bitsin artık dinmeyen sancım, ağrım
İrade koymamak gibi utancım!
Eğilme hiçbir zaman der, inancım!
Çağrım var, bilirim yanıktır bağrım
Gün olur sanki sanıktır çağrım (!)
BARIŞ ÇELENGİ
Mısralarım, "barış çelengi" olsun
Yüreğim, vatanın ahengi olsun
İnsanım, "bir akıl, bir yürek olsun"
"Erdemli" ülkemin mihengi olsun
Olmak, bir şuur, fırtına gibi essin!
DIŞ TÜRKLER
Dış Türkler, bizim dış kalemiz gibi
Tahkim edeceğiz, iç kalemizi
Kutlu kılacağız; ailemizi
Sokak, Cadde, Mahalle içimizde;
Hürce, dalgalanan hilalimizi,
Nakış nakış kalbimize çizecek
GÜL AĞACI
Gül Ağacı; ‘Tebriz’den gelen türküm’
Gül ağacı, bülbüle yâr ve dost
İnsana en yakın zarif bir dost
Kokusuyla, dokunuşuyla, ey dost!
Bilirim, boynun hakka eğik, mahzun,
Duruşunda asil, şifa kaynağı,
Harput’tan Tebriz’e “Gül Selâmı” var.
TEMMUZ AYI
Temmuz, Ağustos ayında, kavrulur Elâzığ
Canlara sığınak olur, Harput'u, Hazar'ı...
Azığı bol serin yaylalara çıkılır
Geceleri sanki fener alayı yakılır
Başkadır, hâki toprağını sever Elâzığ
TEMMUZ AYINDA
Temmuz ayında, yaz terini atar
Terin üstünü bir Elezber siler
İnsan canını serin yere atar
Şiirin ruh kökünü ezber diler
UZAKLARDA
Uzaklarda dik bir hoyrat yükselir.
Deli gönlüm hasret diye seslenir
Fırat'ın suları, bir derya gibi
Umutlarım, köpük köpük süslenir
FİLİSTİN BEKLER
Filistin, Osman Batur'unu bekler
Calut'u yenecek Talutlar gelsin
Kıyama durmayan, kıyamet bekler
Kim der ki, Gazze'ye husumet gelsin?
Dehşetten, yüreğim ağzıma gelir!
EY KÜFE HALKI
Ey Küfe halkı, seni affedemem!
Ehli Beyt'in, türabı olamadın
Sözünden dönenleri affedemem
İhanetin, gazabı olamadın
HASTAHANENİN DUVARI
Hastahane duvarına baka baka
İçime giryan girdi sanırım
Şu âlemde, nefsimi yaka yaka
Göğsüme burhan girdi sanırım
Belki de günahımı döke döke
İçime sultan girdi, sanırım
SAĞCI-SOLCU
Sağcı-solcu, İlerici-gerici,
Ben de derim ki, erdemli insan;
Ahde vefa bilmeyen garip insan,
İnsanı, "Ahsen-i Takvim" düşündün mü?
Yunus diliyle, sevgiye yandın mı?
Kâmil, arif insanları andı mı?
Yol birdir, vatan aşkıyla gören göz;
İşiten kulak veya yürek maksat
ÜZÜM
Üzüm, iki gözüm, barışta, tadım
Bazen yaz sıcağı, bazen güz bağım!
Her mevsim kendi rengini nakışlar...
İnsandır, hikmete tutkundur adım!
Adımla kimliğim, akıldan kalbe...
Sabır ekseninde yürüsün derim!
Huzur dolu bir dünya hasbelkader
Barış iklimine yürüsün derim
TAVİZSİZ...
Tavizsiz, riyasız, ünlemsiz Türkiye
Bölücüye yol-yolak, meydan açmayan,
Gizlisi, saklısı olmayan, ayan beyan,
Bayrak-ezan kutsallarıyla kıyamda,
İdealleriyle de hayran uyandıran,
Ufuk ve ufuk ötesine taşan yürekler,
Güneş gibi ışığını dağıtan bir Türkiye...
