Kahpe, kahpedir; vazgeçmez huyundan
İçme, aman ha; namerdin suyundan
Vakarınla ders ver, cümle âleme
Hak dostları, ülfet alsın toyundan
YÜZSÜZE
Dilim varmaz, acı söze; yüzsüze…
Ye ’isle varılmaz nasibe, düze
Vicdansıza ne mert, ne şah dayanmaz
Ahlarını emzirir süze, süze
TERİ YOK
İlim der, hakikatten haberi yok
Hak için, hak yolunda seferi yok
Ser taşır, dağı omuzunda bilir;
Gözünde feri, alnında teri yok…
YÜREKSİZE
Yüreksize verme ha, meydanları
Şer kokar, ışık vermez şamdanları
Âşık değilse, işine aşına;
Hayra dokunmaz, tütmez dumanları…
KARIŞMIŞ
Helal- Haram birbirine karışmış
Söyler misin, kim; kimlerle barışmış?
Akarsu yatağında, boz bulanık;
İnsafı aşmış, hırsıyla yarışmış!
BAZEN EFKÂR
Bazen efkâr sarar, sancılanırım
Ben bir deliyim, sevdamın delisi…
Yüreğimi açınız, ‘toprak kokar’
Hıçkıran ben miyim, toprak mı acep?
Hür bir nefesle her dem duadayım;
“Aziz vatanımda Yarab! Aziz kıl bizi!”
BEN ŞAHİNİM
Şahin’im, ‘şahadetle anılır ismim’
Künyem, “mavzer omuzunda Antepli”
Yirmi sekin Mart’la, hatırla beni;
“Çiğnenirim, çiğnetmem Aziz Vatanı!”
KADER YAZISI
Ana rahminde, gurbete düşeriz
Göç, ‘fani âlemden bâki âleme’
Ey can, hak yolunda birer neferiz
Kader yazısı, yazılmış kaleme…
CUMA BAYRAMI
Cem olur yürekler, huzurla safta…
Af diler dualarla, o mabette
Uhrevi bir âlem; akıl ihlasta
Hâl ilmi, “namaz mü ‘minin miracı”
Şu can, fani bedende ikamette
El-Hak, “ete kemiğe bürünmekte”
SÖZ ÜÇ KELİME
Söz üç kelime, ‘özümle beslenir’
Közde yanar, hâlden hâle seslenir
Dilden dökülen hâ, yüreğim, sedam…
O sedayla, gönül dünyam hislenir
HÜZÜN İSTEMEM
Hasretim, yürek coşkusu huzura
Ülkemde, gözyaşı, hüzün istemem
Zindan olmasın, düşmesin nazara;
Üşüyen gözyaşı, hazan istemem!
Nedim ol âleme, gül sun pazara
Kanlı gözyaşı, kırık gönül istemem!
GÖZYAŞI
Gözyaşı, gönül deminde demlenir
Hislerim, ebemkuşağı misali
Kâh kederden, kâh sevgiden çimlenir
Düşer her damlası, derya misali…
