Rüveyda Sadak

Sosyolojik sorumluluklardan, sürdürülebilirlik

Rüveyda Sadak

Kolaylık, bugün şartlarında alışılan bir rutin… Modern yaşam biçimi, arz-talep çerçevesinde sempatik görsellerle tanıttığı ve nesnelere aktardığı çeşitlilik ile bir rahatlık sunuyor topluma, dünyaya. Çoğu eşyanın hazır, şipşak özdeşimiyle açıklandığı modernin, sürdürülebilirlik konusuna dair faktörel etkisi, çöp ve atık olarak bireysel tutuma dönüşüyor. Endüstriyel tercihlerden bir kısım örnek, günlük alışkanlıklar arasında en çok bilinenlerden çay ve kahvenin görünen o ki ilk sırayı aldığını gösteriyor. Kullan-at söyleminin gerçeklik bulduğu kâğıt bardak, tabak ve benzer nitelikte yer alan bilumum eşyalar, kullanıldıktan sonra çevreye verdiği olumsuz görüntü ve meydana gelen yapısı itibariyle bir süre sonra görünmese bile meydana gelen ‘atık’ kavramıyla çevresel, kentsel ve giderek küresel bir sorun oluşturuyor. Doğa, sessizdir fakat farkındalık bilincine gereksinim duyar. Çöp, atık olarak değerlendirilince çevre kirliliği halinde doğaya yerleşiyor. Sokaklarda maalesef ve mutlaka denk gelinen bardak, su şişesi, poşet gibi görüntü kirliliği ve çevreye dair atık resmini seyretmek, bilinçli farkındalık sağlaması gereken çevresel bir sorumluluğu gerekli görüyor. Tek nedeni atık olmayan bu kirlilik; doğadaki toprak, su, bitki ve diğer her varlık için tehlike arz edebiliyor. Ekmek ve yemeğin sofraya gelene kadar geçen süreci, topraktan suya çeşitli aşamalardan geçmesiyle bir ekmek ya da bir tabak yemek şeklinde adlandırıldığını ifade eder. Suyun bilinçli kullanımı ve mevcut emeğin çöp atığı olarak değil, aksine emek devamlılığı boyunca süreci detaylı yorumlayan bir kullanım tercih edilmeli. Nitekim doğal kaynaklardan, su… Geçtiğimiz yıllarda yağış yetersizliği dolayısıyla barajlarda eksilen su miktarı, farkındalık konusunda yeterli bir hatırlatmaydı. Yağış yetersizliğine rağmen kaynakları sınırlı tasarruf yönünde kullanmaktan ziyade israf boyutunu tercih etmek, sosyal farkındalığın sürdürülebilirliği için alternatif kaynak arayışına gereğin olmaması açısından değerli bir sorumluluk taşıyor. Söz konusu doğal kaynakların israfını değil, tasarruf ve ölçülü bir dengeyi benimsemekten söz ediyor, doğanın sistemi. Hâlbuki bugün koşullarında alışılan hızlı moda tabiri, üretimden tüketime gerçek bir emek süreciyle ilgilidir. Emeğin elde edilen ürünü olan ekmek ve un kapsamında dengenin sağladığı bir sabiteden bahsediliyor. Sürdürülebilirliğin anlattığı tema, tüketildikten sonra çöpe atılmaya hazır karton bir bardaktan ibaret tabiî ki değil. Geri dönüşümün meydana getirdiği imkân, değerlendirme yönünde bir tasarrufu açıklarken aslında bugünden yarına nesillerin alması gereken sosyolojik sorumluluğu adlandırır. Kaynakları korumanın sağlayacağı fayda, bilinçli tasarruf ve farkındalık ile sosyolojik sorumluluğu yerine getirir.

Yazarın Diğer Yazıları