Bitkinin sosyolojisi
Rüveyda Sadak
Teknolojinin gün geçtikçe gelişim gösterdiği ve geliştikçe de bir o kadar değiştiği bir endüstriyi yaşıyoruz. Her şey teknoloji gerçeğinde ilerleme yönünde bir rota izliyor. Bitkinin de bir sosyolojisi olur mu, mesela? Modern koşulların günlük muhabbetlerden sessizliğe büründüğünü görünce, neden olmasın. Gülmek, sıradan bir davranış şekli olmanın kilometre mesafesinde yolculuk tanımında uygunluk sağlıyor. Çoğunlukla mutsuz bir yüz ve tebessüm etmek için espri yapmak lüks hale geliyor. Muhabbet; zannedilen bir tekdüze tutum değil, aksine muhabbet için bir araya gelen çoğu kişinin gündeminde ve dikkati yoğunlaştıran bir nesne olan telefon ile yapay bir muhabbet, hatır (!) fonu oluşuyor. Yine sosyal medya ve yine ‘bugün bahsedilen herhangi bir fotoğraf detaylı ortamda yer almanın merak edildiği’ düşüncesi ile günü tamamlayan bir sosyal tanım… Bir kelime ile karşılaşmıştık, kavramın anlamı itibariyle ‘Hortikültürel terapi’ biçiminde toplumsal faydaya tekabül eden ve doğanın doğallığı garantisiyle bahçe ortamının bitkilerle bütünleştirdiği mekân; şahsına münhasır, strese karşı sakin bir oluşum gerçekleştiriyor. Her şeyin teknolojik olduğu robot cihaza evrilen ve yapay olan bir platformu, günlük hayatın yüzdelik diliminin neredeyse büyük bir kısmını süre sınırsızlığında harcıyor, saatlerin saniye akışı olarak değerlendirilmesiyle. Stresin yoğun çağı ve teknolojik kapsamın dahil olduğu günümüzde, doğal ortamdan fayda sağlamak doğru bir tercih olmalı. Nitekim Osmanlı döneminde doğal kaynaklı su sesi ile bir tür stresten arınma kavramını rivayetlerden duymuşuzdur. Su sesi gibi doğal olan iyi, bahçe ve bitkiler aracılığıyla temin edildiğinde stres konusunda mümkün olan ihtimali, doğal bitki uğraşı ile imkâna ilave eden katkıdır. Dolayısıyla yapay değil doğal olanın meydana getirdiği nitelik, toplumsal bir farkındalık ile zarar kavramının yerine faydayı hayata geçirir. Doğal ortam, bitkileri yetiştirirken ve elde edilen ürünlerin her aşamasında sabit değil, gelişimini katlayarak tohumdan fidana ve sonuç itibariyle de ağaca dönüşen gerçekliği sunmanın avantajını gurur tebessümüyle ifade ediyor.
