Söz Enerjidir.

Söz, sadece ağızdan çıkan birkaç kelime değildir. Sözün bir ağırlığı, bir izi, bir enerjisi vardır.
Söz, yalnızca ağızdan çıkan bir ses değildir. Bazen bir insanın kalbine dokunan görünmez bir güçtür.
Eğer sözün bir enerjisi olmasaydı, kötü bir söz insanın kalbini neden incitsin? Bir hakaret neden günlerce zihnimizde yankılansın? Bir küçümseme neden insanın özgüvenini kırabilsin? Ve yine güzel bir söz, bir teşekkür, bir takdir neden insanın yüzünü güldürsün, gönlünü ferahlatsın?
Demek ki söz, görünmeyen ama hissedilen bir enerjidir.
Bir cümle yıllarca unutulmadan insanın zihninde kalıyorsa, bunun sebebi yalnızca kelimeler değildir. O kelimelerin taşıdığı anlam ve muhatabında bıraktığı etkidir.
Bir söz vardır, insanın içini karartır. Bir söz vardır, en zor zamanda insana umut verir. Bir söz vardır, kırar, bir başka söz vardır, onarır. Demek ki söz, insanın ruhuna ulaşabilen bir enerji türüdür.
Bazen bir cümle insanın bütün gününü güzelleştirir. Bazen tek bir kelime, yıllarca unutulmaz bir yara bırakır. Çünkü söz, sadece kulağa değil, insanın gönlüne de ulaşır. Ulaştığı yeri ya aydınlatır ya da karartır.
Bu yüzden konuşmak, büyük bir sorumluluktur.
İnsan söylediği sözün nereye ulaşacağını, kimin yüreğinde nasıl bir iz bırakacağını bilemez. Belki bizim için sıradan olan bir cümle, karşımızdaki insanın hayatındaki en hassas noktaya dokunabilir. Bir sözle umut verebilir, bir sözle de umut kırabiliriz.
Sözün manevi bir tarafı da vardır.
Kur’an-ı Kerim’in ayetleri okunduğunda insanın gönlünde oluşan huzur, sözün insan ruhuna dokunan yönünü bize başka bir pencereden gösterir. Bilmeliyiz ki kelimeler yalnızca ses değildir, anlam taşırlar, çağrışım taşırlar, gönle ulaşırlar. 
Öyleyse kelimelerimizi seçerken dikkatli olmalıyız.
Hepimizin malumu olduğu üzere ağzımızdan çıkan her söz bir iz bırakır. Kimi söz yaraya dönüşür, kimi söz merheme…
Bu nedenle dilimizi sadece konuşma aracı olarak değil, iyiliğin ve merhametin taşıyıcısı olarak görmeliyiz.
Bugün belki de en çok ihtiyacımız olan şey, daha fazla konuşmak değil; daha güzel konuşmaktır.
İnsanın ağzından çıkan her söz, bir yere ulaşır.
Kimi zaman bir kalbe…
Kimi zaman bir hayata…
Kimi zaman da bir duaya dönüşür.
Söz enerjidir; onu nasıl kullanacağımız ise bizim ahlakımızdır.
Çünkü söz sadece söylenmez; söz insana geçer, insanın içinde yaşar ve bazen yıllarca enerjisini kaybetmeden yoluna devam eder.