Yürüyerek maç kazanılmaz!

Geçen hafta Kızılkaya Tarım Şanlıurfaspor karşısında tat vermeyen bir oyun oynasa da 1-0 kazanmasını bilen Seza Çimento Elazığspor, deplasmanda Efor Çay Erbaaspor karşısında yine kötü bir oyunla 2 puan kaybedince liderliğini pekiştirme fırsatını kullanamadı. 
Maçın geneline baktığımızda ilgin orta sıralarında yer alan bir rakip karşısında verilen gol pozisyonları ve bazı oyuncuların maç performanslarındaki geriye gidiş oldukça düşündürücü. Elazığspor adına maçın en iyilerinin kaleci Furkan Köse, defansta Veli Çetin ve orta alanda Ali Altınöz’ün olması Elazığspor’un oyunu hakkında fikir verir sanıyorum. Bugün Erbaaspor biraz becerikli olsa, Furkan Köse de kalesinde devleşmese daha keskin cümlelerle dolu eleştirel bir maç yazısı yazılabilirdi.
İlk dokuz haftada rakipleri karşısında çok sayıda gol pozisyonu üreten ve kolay goller bulan Elazığspor geçen hafta Şanlıurfaspor bu bu hafta da Erbaaspor karşısında hem pozisyon kısırlığı yaşayıp hem de bulduğu az sayıdaki pozisyonu acemice harcıyorsa bunun üzerinde uzun uzun durulmalı. 
“Elbette bazı oyuncuların eksik olması” takım oyununu etkileyebilir, ancak şampiyonluk için yola çıkan bir futbol takımı güç dengesi ve kapasite bakımından kendisiyle boy ölçüşemeyecek rakipler karşısında bu kadar kısır kalamaz, kalmamalı.
Farklı skorlarla kazanılan maçları bir tarafa koyarsak Gebze ve Isparta deplasmanları ile içerideki Çorlu maçında ortaya çıkan görüntü takımın çözüm üretme anlamında birtakım eksikliklerinin olduğunu gösteriyordu zaten. Hatta bu maçlara geçen hafta içeride oynanan Şanlıurfaspor maçını da dahil etmek lazım. 
Lig başlarken lige en hazır giren, en etkili transferleri yapan ve doğru işlerle yola koyulan bir Elazığspor’dan övgüyle söz etmiştik. Futbol otoritelerinin büyük kısmı da bizimle aynı görüşteydi, ancak gördük ki futboldaki başarı sadece transfer ve planlama ile değil saha içi performansla ve rakibe göre oyun planıyla da doğru orantılı. Sanırım burada tamamlanması gereken eksiklikler var.
Haftalardır vasatın üzerine çıkamayan oyuncuların olduğunu herkes görüyor. Yıldız diye nitelendirilen bazı oyuncuların inisiyatif almaları şart. Yıllardır futbolun içinde olan oyuncuların rahatlığı, gamsızlığı ve aidiyet duygusundan uzak görüntülerini elbette hoş karşılayamayız. İyi oynadıklarında nasıl onurlandırıyorsak kötü oynadıklarında elbette eleştireceğiz.
Birçok maçta uyum ve yardımlaşma anlamında takdire değer işler yapan Onur ve Sertaç Çam’ın bugünkü performansını kim onaylayabilir! Aynı şekilde Erhan Kartal ile Mert Örnek’in gittikçe düşen oyunlarının nedenini acaba nedir? Haftalardır takımı iki yönlü oynatan ve elinden geldiğince güzel işler yapan Emir Alagöz’e çok eleştiri getiremeyeceğim zira Elazığspor’un ileri uç oyuncularının önde yeterince baskı yapmadıklarında Hakan Yavuz’un da olmadığı bir orta sahada yükü fazlaca artıyor ve o da yoruluyor doğal olarak. Nitekim bu maçta da rakiple boğuşmaktan yorgun düşen Emir Alagöz ikinci yarının ortalarında oyundan alınmak durumunda kaldı. Barış Ekincier ise ne yazık ki takıma henüz adapte olmuş değil. Maç boyunca hücum oyuncularıyla uyum içinde olamadı ve dağınık oyunuyla kötü bir görüntü verdi. 
Elazığspor’da esas sorun takımın yaş ortalamasının yüksekliği nedeniyle ikinci yarıların ortalarında temponun ve maç ritminin düşmesi. Bu dakikalarda kenardan oyuna giren oyuncuların yeterince katkı sunamaması da ayrı bir sorun. Öyleyse Elazığspor maçın ilk 50- 60 dakikasında maçı koparacak bir oyun oynamak zorunda. Gol geciktikçe ve zaman ilerledikçe sıkıntı büyüyor. Bugün ne yazık ki Erbaaspor karşısında bunun en net örneklerinden birini yaşadık.
Oyuna sonradan giren Muhammed Demirci’nin oyun içindeki rahat tavırları, 5 metre yanındaki arkadaşına bile sağlam paslar verememesi, oyunu ileriye oynaması gerekirken yürüyerek ve geriye oynayarak zamanı tüketmesi çok can sıkıcıydı. Muhammed Demirci’nin şu görüntüsüyle takıma yararından çok zararı olduğu kanaatindeyim. Şampiyonluğa oynayan bir takımın oyuncusu bu kadar sorumsuz davranamaz!
Elazığspor’da Serdar Bozkurt Hoca’nın bazı oyuncularına bu kentin kendilerinden beklentilerini yeniden ve güçlü olarak hatırlatması lazım. 60 yıllık camia takımının formasını sırtına geçiren oyuncuların nerede olduklarının farkına varmaları gerekir. Yürüyerek, sorumluluktan kaçarak, inisiyatif almayarak hedeflere ulaşılamaz. Dilerim Erbaaspor maçındaki görüntü bundan sonra tekrar edilmez. 
Şu kötü oyun sonucunda alınan 1 puana ve rakiplerin de puan kaybetmesine sevinelim artık.
Beni okuyan, beni dinleyen, sözcüklerimin izini süren herkese teşekkür ediyorum. Bir sonraki yazımda buluşuncaya kadar sevgiyle ve huzurla kalın.