Şu gönlümün yarasında
Beni mezarıma koyun
Fatihamın sonrasında
Milli marşımı okuyun
BU ŞİİRİM 70 YAŞINDA (YARICI)
Yarıcıyım yarıcı dert tarlası sürerim
Bulamadım sarıcı yufka gönlüm dürerim
Arıyorken baş tacı karlar yağdı başıma
Yüreğimde bir acı sızlıyor dileklerim
Gençlik geldi sinemde yeşerdi gam ekini
Topladım deste deste bırakmadan tekini
Görmedim yeryüzünde güzel gönlümdekini
Melhem diye yarama kara toprak sürerim
Harman ettim derdimi savurdum verdim yele
Samanı bir tarafa buğdayı aldım ele
O kadar yığılmış ki sanki eski bir kale
Kahır arabasıyla değirmene sürerim
Hiç ayırmam tohumluk daha artmasın diye
Gam tarlasına dahi yarıcı oldum niye
Bilinmeyen diyarda ufacık bir sediye
Dört kollu arabamı bir hendeğe sürerim
YILLAR SONRA
Hiç kimse bilemedi sevginin bendekini
Görmedim bu hayatta güzel gönlümdekini
Bir ömür dert topladım unutmadım tekini
Melhem diye yarama kara toprak sürerim
Senin o gönlündeki gelip buldu mu seni
Garibim çok derinden seven oldu mu seni
Aldın mı bu hayatta sevginin hevesini
Dört kollu arabamı bir hendeğe sürerim
Bir ömür umutlarla hayaller suya düştü
Sevgisiz bu hayatım hem zordu hem de güçtü
Bu gönlü ulu çınar böyle geldi de göçtü
Ben böyle bir hayata nasıl yaşadım derdim
