Yoksulluk imkansızlık çaresizlikten
Güzel hayal kurmasını öğrendim
Hem sahipsizlikten kimsesizlikten
Hayalle avunmasını öğrendim
Kendim aydınlattım karanlığımı
Öz dünyamda kurdum krallığımı
Ben kendim yarattım aydınlığımı
İnsanlığın en hasını öğrendim
Gönlüme sığındım dileklerimle
Ruhumu hoş ettim niyetlerimle
Hayal dünyasında servetlerimle
Ben ayakta kalmasını öğrendim
Ben hayattan ümidimi kesmeden
Bu hayatta kaderime küsmeden
Deli dolu bir hayata düşmeden
İnsanlığı sevmesini öğrendim
Öğretmen olmuştum devlet memuru
Yiğit görünenler hep su samuru
Atamadım yoksulluk adlı kamburu
Bu tamburu çalmasını öğrendim
Memuriyet dünyasını öğrendim
Bu hayatta kalmasını öğrendim
Doğruyu yanlışı bilemeyenler
İyiyi kötüyü göremeyenler
Haklıyı haksızı diyemeyenler
İşte ben bunları öğrenemedim
Çok ödül kaybettim söyleyemedim
Talihsiz gönlümü eyleyemedim
