Yeni Yılda, ‘yeni sayfa’ açalım
Tarihe, ‘yeni ufuklar’ yazalım
Bir akıl, bir yürekle yürüyelim
Dağlar geçit vermezse, yollar açalım!
Niyetler halis, sevda bir olunca,
Gaye-Ufuk-İnsan, aşkla dolunca,
Atiye, ‘hasret köprüsü’ açalım
Erdemli insandan sual edelim
HAYATA YÜRÜYELİM
Yeni yıl gelecek, esenlik olsun
Niyet, akıbet hayra yürüyelim
Umutlar birer, birer şenlik olsun
Büyük sevda, deryaya yürüyelim
Yeis yok, hayatında ümit olsun
Birlikte gönüllere yürüyelim
Yeni yıla, hayata yürüyelim!
TESLİM OL HAKK’A
Fısıldaşanları, fırıldak gibi
Dönen, sonra balon gibi sönenler!
Dalında kurumuş yapraklar gibi
Hafif rüzgârla toprağa düşenler
Merhamete gelin der, ey insafsız,
Biçare kalır, ‘kaptansız her gemi’
Şefkate direnme, teslim ol Hakk’a
SEFERBER OLALIM
Bir akıl, yürek seferber olalım
Gece-gündüz demeden, iz sürelim
Diz sür ki, hayata rehber olalım!
Destanlar yazacak nesil görelim
Sel gibi akan ufuklar görelim
Ufuklarda dörtnala iz sürelim
GECELER
Geceler, uyku nöbeti tutulur
Ah, zaman soluk soluğa yutulur
Yıldızlar yürür, karanlığa doğru
Düşlerim ışık seline katılır
Düşler gecenin haremine düşer
BİR MİLLETİZ
Bir milletiz, hem de nasıl bir millet
Güzel ahlakla, zalime ders vermiş!
Şanlı bir mazide yok olmuş zillet,
Bilime, akla özde değer vermiş!
YÜREĞİM YORGUN
Fâniden kaçar şu can, bahara yorgun
Karanlık çığlık çığlığa şafağa sürgün
Aydınlık ister gönlüm, güneş dolusu
Suya vurgun efkârım, yüreğim yorgun!
ŞAFAK VAKTİNİ ÖZLERİM
Ateşe düştü gözlerim, yüreğim yanar
Hasrete göçtü sözlerim, dermanım kanar
Vuslat, hicranın içinde; dönen kelebek
Şafak vaktini özlerim, sevdamı anar
İKİ KAVRAM
İki kavram; özenmek ve kıskanmak
Birinde güzeli hayırla anmak,
Dağlar gibi sabit içinde ahenk
Diğerinde nefsini sultan sanmak
PARA DENEN MERET
Para denen meret, ipsizi bey eder
Şatafatı seyret, soysuza kul eder
Alımlı çalımlı yürüyen biçare;
Şu dünya lanet(?) gözleri kör eder
HAKİKAT OLSA
Rüyalarım bir gün hakikat olsa,
Ümit bahçesinde dolanır durur
Kalemim sırlara anahtar olsa,
Nice kalelerde gezinir durur.
İLAHİ VECDİ
Gök boşluğuna gözlerim dalıp gitti
Sonsuz azametine dermanım gitti
Örümcek yuvasını yapmaktan aciz,
İdrakim, ilahi vecdi tadıp gitti.
SABIR YÜKLÜ
Sabır, sabır yüklü gemi olmalı
Azimle taşıyan bir kaptan, veli…
Akıl, irade yüklü gemi olmalı
Dağlara tırmanan bir evveli…
KULLUĞUNU BİLSE
Kul, kulluğunu bilse âhiri,
Gülistan olur, sulh ile zâhiri
Hakk’a esaretle besler ruhunu
Hamiyetle geçer aşılmaz nehiri
SABIR YAYINDIR
Sabır yayındır, sır okundur
Sabır cihadın, sır atındır
Sükût içindeki nağmendir
Nağmesi gönül dilinde okunur
KAR YAĞAR
Kar yağar, usul usul yüreğime
Bir bahar bereketini muştular
Lâtif bir bulut iner üzerime
Zahir, canlar kanatlanıp uçtular
