CAHİL
Cahil, cahilce fikir beyan eder
Yüz yılın cinnetinde yüzer hala
Kur’an, düşünmeye davet eder
İhlassız, marifetsiz gezer hala
Uyan, gelecek Türk’e nazar eder
Garibim sağa sola tozar hala
SADIK KEMAL TURAL HOCA’YA
“Şiir olmasa dünya çöl olurdu”
Hikmet yıkamasa gök kül olurdu
Şiir aşktan doğar, ruhu yükseltir
Aşktan uzaklaşsa arz zül olurdu
KÖYLÜ
Katır sırtında yük taşıyan köylü
Patika yollarda ter döken köylü
Bilirim hancı, konukların kimler
Saman Pazarında, nöbette köylü
Özledim, sizlerde masum bakışı
Yürekli yüzlerde buğday nakışı
Güneşi çatlatır, terin sıcağı
Haz verir gönlün niyete akışı
DOKUNMAK
Dokunsan insana dert küpü çıkar
Okumak marifet, derdi okumak!
Kelâmın marifeti arşa çıkar
Uğruna verdiğin değer solumak
Nizam davası uğrunda bir ömür
Mazluma bir dokunsan bin ah çıkar
Ahlarla vicdanın dolu dolu olmak
Kâlem yazar, kelâm mihraba çıkar
NİCE TOPRAKLAR
Her insanın hayatı farklı roman
Yazılmamış nice kıssalar gördüm!
Gönüller içinde yol yordam sorman
Çorak, kıraç nice topraklar gördüm!
HAYALLERİM VAR
Hayallerim gün yüzüne çıkmamış
Sırlarını henüz diline dökmemiş
İçimdeki dünya kabına sığmaz
Ey gönül, şafak henüz sökmemiş
ÇOCUK
Düşer annesi çocuğunun peşinde
Çocukla çocuk olunurmuş meğer
Annenin derdi, çocuğun aşında
Çocukla hergün dünya doğar meğer
İhtiyarla çocuk birbirine dost
Her haneye değer katarmış meğer
YEİS YOK
Yeis yok hanemizde, dilimizde
Yesevi’den aldık hikmet dersini
Efkâr dağılır bizim şiirimizde
İlham kaynağıdır besler harsını
LÂLE GÜL VE HİLÂL
Lâle, gül, hilâl ismi celil okur
Nakşeder manasıyla delil dokur
Lâle, gül, hilâl uhrevi bir dekor
Aşkın, sevginin, birliğin nakışı
ÇİLEYE YÜRÜR
Fuzuli, fazladan, gereksiz söz gibi
Dokunur nefsine frengi gibi
‘Fazıl insan’ olmaya çile ister
Çile yürür sanki ‘gam kervanı’ gibi
BİR ÖMRÜ
Bir ömrü sade dörtlüğe sığdırsam
Bahar tadında serin rüzgârlara
Sırılsıklam hüzzam şarkı yağdırsam
Hülyalarım düşmesin ağyarlara
DÜNYA HALİ
Aynı yollarda yürür, kimi mazlum
Kimi mağrur, kimi edalı gafil
İnsanda, ‘arz gibidir’ mahir gözlüm
Bakarsın hayata, ‘garip ve sefil’
Dünyaya yürekten bağlı sözlüm der,
Dünya bize gelip geçici mahfil
MAVİ DE…
Mavi de gözler dalar sonsuzluğa
Mavi de âlem doyar susuzluğa
Bir hüzzam şarkıdır, mavi gözlerde
Dinlenir, sessiz esen serinliğe
Devedeki inadın,
Önünde yürür eşek! .
Taşır akıl yükünü;
Akıldan pay almaz eşek!
Yiğide, ne top dayanır ne gülle! .
Namerde aman vermez, yıkılmaz...
Yıkılır, dostun attığı bir gülle!
Haksızlığa hak ister
Sızlayan vicdan hak ister
Işığıyla titrer mum,
Aydınlıktan hak ister!
Okul olur,
Millete ocak, okul olur
Tüter bacası nefesinden;
İlme’l yakin O/ kul olur!
Kimin fermanı, Islahat!
Yüz elli yıllık maslahat
Yakarışımız Huda’dan,
Bizi hayırla ıslah / et!
Oku,
“İkrâ” ilk emir oku
Kelimeler ışıl ışıl;
İlmin sadakta ki oku
Cehaletin taassup kokan
Evladını gömdüğü o / kuma
Pusatlanır kelimeler
Kalbe huzur verir okuma!
