ANKARA’NIN
Ankara'nın dört bir yanı yayladır
Hacı Bayramla çağrımız hayradır
Ötüken’den tuğramız Ankara’ya;
Yürür derviş gazilerle toyladır!
Asya'nın gül bahçesi Ankara’dır
Gonca gül gibi sevdası, yâredir
Gözyaşı dökülür, pare paredir
Mevla’m nice sırlar açar, söyletir
Zeval vaktinin bitişi, öyledir!
NEFİS ÖLÜNCE
Nefis ölünce can huzura erer
Dünya dert, keder sanki azap topu
Gaflet yürür sırrın nazara düşer
Mezara girmez ne dünyan, ne tapu!
SELÂM
Selâm, cennetten âdeme hediye
Aslına rücu eder, selâm verenler
Bayram edene, selâmdır hediye
Saygıyla anılır selâm verenler
Selâm; selamet, esenlik dilemek
BÜTÜN ŞUURUN
Elif- Lâm, bütün şuurun; Mim, dergâhın olsun
İstikbale olacak köprün; güçlü halin olsun
Tahammül sabır taşı, şükür nimetin başı
Sırrını ruhuna taşıyan berzahın olsun!
VATANDA BERAT
Dualar, âminler vatanda berat
Çiçekler, sümbüller ruhumda nebat!
Sensiz ben neyleyeyim dünyaları;
Yarab, eyle daracık dünyama sebat!
HALKLA BARIŞ
Dinle, tarihle, halkla barış!
Hizmette zamanla yarış
Zinde bir mazinin izinde
İmar et vatanı karış, karış
BU MEYDAN ER MEYDANI
Bu meydan er meydanı güreş bilen gelsin
Canlara ser meydanı divan duracak gelsin
Galibi yok bu davanın hep hicran yüklüdür
Civanlara ter meydanı alperen olan gelsin
BİR ZAMAN İNKILABI
Bir zaman inkılabı, ruhumu devamlı besler
Sırra mazhar tefekkür, zaman tünelinde sesler
Nurlu güneşe rağbet, doğacaktır elbet bir gün
Dağlar dahi yol verir, kenetlenirse nefesler!
DEĞİŞMEK
Hayır iste, nimet akıbete delil
Değişmek, doğru yolda sana vekil
Erdemli insanla, toplum yükselir
Ruhunu besleyen vicdanla akıl
Bedri, kalmasın önünde bir çakıl
ESKİ DOSTLAR
Nerede eski dostlar, eski günler
Misk gibi kelâm kokardı, o günler
Şiirin ahengiyle uyanırdı
Her mevsim bahar kokardı, o günler
İHLAS İLE DÜŞÜN
Dünya künyesinde ilahi rahmet
İhlas ile düşün ihsanla yaşa!
İrfana dönüşür, çileyle zahmet
Sevgiyle nakış verir; dağa, taşa!
Uhrevi lisanla hayatı vehmet!
SEVDİN Mİ?
Sevdin mi toprağı, güneşi, ayı
Gökteki yıldızlar sana gülümser
Dost ol kâleme, âlem sana balayı
Fikir, şuur, cihan sana gülümser
İLAHİ FİLTRE
Yemyeşil tabiat nasıl da kömürleşiyor!
Ana rahminde cenin, can bulup ömürleşiyor
Bir vücut veren var, kudret eli şu nizamda
Bir fidan ki ilahi filtre de gürleşiyor
İBRET ALMAYAN
Zehir kusan diller gördük, şu âlemde
İnkâr eden eller gördük, nice kâlemde
Bir tufan yetti, zulmün sarayına;
Hala ibret almayan başlar, ne âlemde?
ALNIMDAN ÖPTÜ
Aynaya baktım, bu ben miyim diye?
Ak düşmüş saçımıza, yüzümüze
Çocukluk, gençlik, takvimden düştü yaprak
Gün beş vakit, alnımdan öptü toprak!
HER TÜRK ASKER
“Her Türk askerdir” şahadeti özler!
Ruhunda muhabbet, cepheyi gözler
Kâh Çanakkale, Yemen, Sarıkamış
Kur’an’dan ilhamını alan sözler;
Işık olut, yolumuzdaki izler
EBEMKUŞAĞI
Bir renk cümbüşüdür, ebemkuşağı!
Bir çeşit makamdır, dilde uşağı
Söyler Anadolu’m, tiz ıslıklarda;
Rüzgâr bulut taşır, rahmettir ağı
ENKAZ KALIR
Medeniyet içinden, “harsı” alın
Sadece enkaz kalır, himayesiz!
Asrımız adalet çehresine bakın;
Kuvvete esil düşmüş çaresiz!
HER İNSAN BİR ÂLEMDİR
Elif, Allah
Lâm, Cebrail
Mim, Muhabbet
ÂLEM
Elif, ayakta
Dal, rükûda
Mim, secde de
ÂDEM
NİYE NEFRET
Şaşarım insana, nefret edene!
Sevgi husumete niye dönüşür
Lütufla gönlünü, nedret edene!
İhlasla nazar, nusrete dönüşür
AĞINLIYIM!
Ağın, ak toprakların civan yurdu
Şairleri, yazarları divan kurdu
Bağdat fatihi, Genç Osman Nesli…
Hamiyetli yüreğiyle soruldu
Ağınlıyım, durağında Konaklı
Sağduyu limanım, vatan imanım!
Ağındadır, sesim soluğum anım
GAM ELİNDEN
İçersen iç şarabı gam ehlinden
Yayılsın rayihası say yelinden;
Nazar eyle sen gönül dünyasına
Ses versin maveradan bam telinden!
