MUŞ OVASI
Baharda cennet kokar, Muş Ovası
Muş, Malazgirt, Ahlat fetih rahlesi
Murat boylarında, ihlas havası
İkramı bize, ‘Kırmızı Lalesi’
Yeşil Doğaya dayadım sırtımı
Bu diyarlar, yüreğini sardı mı?
Devran Alparslan nesline vardı mı?
Bu yerler ki, “Vatanımın Kalesi!”
HARPUT’TAYIM
Harput’tayım, Buzluk Bağlarında
Şiir, sanat, musiki kokan doğa
Dağ, vadi, nehir gönül bağlarında;
Yüreğinizi okşayan bir esinti
Yeşil ile mavinin iç geçirmesi
Bir çay içimi sükûta MERHABA
VATAN
Vatan, toprağın kalbinde bağrımdır
Malazgirt'ten Çanakkale yolumdur
Yolum üzerinde kalbimi bulur
Meydan er meydanı, zafer alayımdır!
YÜREK HARCINDA
İstila sessiz mi, seslimi bilmem!
Sükûtum, sevdanın yürek harcında
Tarihim, iradem, hafızam silmem
Ulusun elbet, şehitler burcunda
Lâl değildir burçlar, esaret kılmam!
Anadolu Türk’ün, bilir acunda…
BAHAR
Bahar, tomur tomur, çiçek diriliş!
Gündoğumu kadar sıcak, esenli
Esen rüzgârın firuze nağmesi
Dokunur bahara nişan düşmesi
ANNE DER
Allah’ım bu ne sevgi, ne hürmet
Nesiller bin bir hürmetle rahmet der
Nebiler Resulü doğuran ihlas
Anneler ihlastır, rahmettir bize
Kâinatın Efendisi, “Anne” der
ANNE SESİ
Anne sesinde derin bir sükûnet
Sükût et, sevgiden gayri yol yoktur
“Anne!” sedasına ruhum emanet
Ondan gayri koklayacak gül yoktur!
Bir ömür, anne kokusuna hasret;
O hasreti anlatacak dil yoktur
ANNE
Dokuz ay taşıdın beni rahminde
Evlad sesinde şefkati soludun
Süt anne, toprak, yasa; ‘ana’ der
Her güzellikte merhamet dileği
Sevgi yüreği arz-ı zeminde…
Anne, cennet bahçesine yol oldun
GÜL RESİM
Gül resmi çizer misin yüreğime
Sesini daha yakından duyayım
Sevdanı yazar mısın ocağıma?
Hayatı daha enginde kurayım
Hayatı yalnız kalbimde kurayım
HIDRELLEZ GÜNÜ
Hızır ile İlyas’ın buluştuğu
Toprağa bereketin yürüdüğü
Baharın en ala güzel günleri
Bugünler dua, nimete şükrandır!
Bölüşmek, üleşmek nice ikramdır
Hıdrellez, Türk İllerinde BAYRAMDIR
SİNSİ TUZAKLAR
Birileri Türk Yurdu üzerinde
Fitne, fesat, kumpas oyunu kurar!
Hile, desise, şantaj pazarında,
Sinsi tuzaklarda toyunu kurar!
GÖNLÜMÜN NAKIŞI
Gül, hilal, lâle; gönlümün nakışı
Vatan olmaya ruhumun akışı
Besler, cihan-ı ebed davasını
Reyhan kokusundaki bakışı
O bakış, Âlem-i İslâm’ın nazarı
O nazarda, Medine havasını,
Solur Anadolu’m!
TÜRK’ÜN ALTIN ÇAĞLARI
Dağları düşündüm, yüce dağları
Üzerimize atılan ağları…
O ağlar, birer birer yırtılacak
Doğacak, Türk’ün altın çağları
İNSAN DOKUSU
Bozma! Yurdumun insan dokusunu
Kanla çizilmiş, vatan yokuşunu!
Kalbimde nakış nakış oluşunu
Yokuşlar döne döne çıkılırmış
Gözlerim ufuklara çakılırmış
Güneşin doğuşunu beklediğim
Büyük idealleri sakladığım
Ufuklar, Turan’a giden Aladağ’ım!
ÜÇ MAYISLAR
Üç Mayıs bin dokuz yüz kırk dört yılı
Kürşatların tabutluk sancıları
Türk’ün tarihinin en utanç yılı!
Bakın, kimmiş vatanın hancıları?
Dörtnala koşmak da, TURAN hayali
Yaşar gönüllerde, ÜLKÜ öncüleri
Bilin, şu kalbim İMANLA BOYALI
