14 Şubat Sevgililer Günü…
Hele günümüzde, şu gerilim ortamında, ‘sevgi üzerinde konuşmak…’ bile o kadar güzel ki!
Kinden, nefretten, öfkeden, kaostan, savaştan söz etmemek bile büyük bir kazanım!
“14 Şubat tarihini, ‘Sevgi’ kavramına hasrettim!” Hislerimi sizlerle paylaşmak istiyorum.
SAMİMİ OLMAK
Sevgide ne kadar içten seslenir
Aşk ile ne kadar içten hislenir
Âlemi bir vefa gemisi bilir;
Gurbet yolcuları içten süslenir
İçtenlikle gönül sefa bulur,
Selametle sulha yaslanır
SEVGİ BİRLİKTİR
Sevgi, birliktir, dirliktir, hayattır
Sevgi hal ile tefekkür, sırattır
Sevgi, gül ağacı, miski amberdir
Sevgi, hoyrattır, hayrattır, hasrettir,
Sevgi, yürekten sesleniş, kırattır
İKİLİK NEDİR
Gün doğar, güneş doğar, adaletle
İnsan gözünü açar, asaletle
Peki, nereden çıktı, ikilikler?
Laf ile dönmez hayat, ataletle…
SAHTE GÜNLER
Sahte günler, sanal güller istemem
Muhabbettir, gönülden gönle akan
Aşk rıhtımı, gayri rıhtım istemem
Dağlardan süzülüp gözyaşı döken,
Irmaklar olsun, çorak toprak istemem
SEVGİSİZ HAYAT
Sevgisiz hayat, illettir, zulmettir
Kötü söz, katı yürekler, zillettir
Edep yahu, hak yolunun yolcusu,
Aşkla sevgiyi yeşerten millettir.
SEVGİ YÜREĞİ
Şubat Soğuğunda, ‘sevgi yüreği’
İçirir insana dem dem nimeti
Sükûtla dokunur, sabır ilmeği
İkramdır, ‘sevgiyle sözün hikmeti’
SEVGİDEN GAYRİ
Gönül muhabbet ister, ‘aşı sevgi’
Ne siyahtır, ne ak; şefkattir rengi
Tarifi, ‘bir tutam yürek’ âlemdir
Sevgiden gayri bulunmaz, bir dengi
SEVGİ YOLU
Sevgi yolu; diken olur, taş olur
Çetin yollar bize sır, sırdaş olur
Sevgi; Yunus dili, Ferhat yüreği
Hayata kâh nimettir, kâh aş olur
Sevgide neler vardır? Muhammed-i bir Ahlak…
Sahabe Meşrebi… Özgüven… Teslimiyet…
Alçakgönüllülük… Fedakârlık… Vefa…
Doğruluk ve Dürüstlük… Emanet ve Liyakat… Saygı ve Muhabbet…
İnancımız, “birbirinizi sevmedikçe hakiki imana sahip olamazsınız”
Varsa, yoksa ‘sevgi’
Dostlara şunu söylerim, ‘dünya sebepsiz yaratılmamış’
Biz sevgiyle, sevgi diliyle ‘hayata kulaç atacağız’
Yunus, “yaratılanı sev, yaratandan ötürü” diyor!
Sevgide, ‘ahlak güzelliği’ vardır…
Sevgide, ‘samimiyet ve sadakat’ vardır…
Sevgide, ‘sağlıklı dostluklar’ vardır!
Sevgide, ‘huzur ve güven’ vardır!
Sevgide, ‘gönül’ vardır!
Yahya Kemal;
“Sürekli sevgiyi duydukça anne Toprak’tan
İçimde korku nedir kalmıyor yok olmaktan”
Mehmet Kaplan, “İnsanlara karşı merhamet hissi ne ise,
Güzel eserlere karşı sevgi de odur”
Sevgi, ‘çiçek gibidir…’ Sevgi, ‘bahar gibidir…’
Abdulkadir Geylani, “Sevgi her şeyi birleştirir”
Sadi ne diyor, “Sevgin yoksa dost arama”
Hz. Mevlana, “Sevgiden bakırlar altın kesilir”
Allah’ın Resulü buyuruyorlar;
“Çocuklarınızı şu üç sevgi ile terbiye ediniz;
Peygamber sevgisi; Onun ehl-i beytinin sevgisi; Kuran okumak sevgisi”
Öyle derinliğine bir sevgi ki, nesilleri koruyacak bir zırhtır!
Sahabenin Allah Resulüne olan sevgisi dikkatlere şayandır;
“Anam-Babam sana feda olsun Ya Resulallah”
Bu sevgi, bizlere de ‘örnek olacak’ bir sevgidir!
“…Ve kalplerin arasını sevgi ile birleştirdi” (Enfal,63)
Sevgi bağı, ne kadar güçlü bir bağ!
Peygamber duası; “Allah'ım! Senden Seni sevmeyi, Seni sevenleri sevmeyi
Ve Senin sevgine ulaştıran ameli yapmayı isterim.
Allah'ım! Senin sevgini, bana canımdan, ailemden ve soğuk sudan daha sevgili kıl.”
İnsanlığın bir gün bile ‘sevgiyi tefekkür etmesi…’ zenginliğimizdir.
Tabi ki, “her insan bir âlemdir” sözünde hareketle,
‘sevgi kavramını’ doğru bir zeminde telkin edelim.
