Şu yazıyı kaleme aldığımızda, Nisan ayının 24’ündeyiz…
Pandemi döneminin sıkıntılarını üzerimizden attık…
Büyük bir huzurla, ‘camilere/ mescitlere…’ yöneldik.
Safları tekrar sıklaştırdık… İmsak ile iftar arasında, ‘huzura erdik’
Ramazan’ın SON ON GÜNÜ, cehennemden azad/ kurtuluş günleri!
Sohbet ehli dostlar, günler su gibi akıp geçti…
Sabrı, yudum yudum içtik!
Tabir yerinde ise, “manevi itikâfa…” girdik!
Bir büyük, “nefis terbiyesinden…” geçtik!
O saflarda, “ene”lerimizi…” kırdık, “biz…” olduk!
İftar Vakti, Sahur Vakti; “nur üstüne nur yağdı semadan…”
Bir vecd hali bütün ruhaniyetimizi kapladı;
Allah’ın ipine sarılmak…” “İslam’ın boyasıyla boyanmak…”
Bütün endişeleri, şüpheleri kalbin siperlerinden kaldırıp atmak!
Bir bakıma, temizlenmek, arınmak, yıkanmak…
Gayelerin, gayesine ermek!
Bu bir vuslat, bu bir aşk hali…
Bakara Suresi 138 ayette şöyle buyrulur;
“Allah’ın (verdiği) rengiyle boyandık.
Allah’dan başka daha güzel rengi kim verebilir?
Biz ancak O’na kulluk ederiz (deyin)”
Düşlerim, Mescid-i Aksa’da kaldı
Bin dört yüz yıl, tekbir sedası kaldı
Müjde, zikre nişan seccade kaldı
Çözülür heceler, tatlı öyküsü…
Anadolu, sabır yayı kuşanmış
Bin yıl İslam’ın emrinde kuşanmış
Seksen milyonu, bir yürek kuşanmış
Bitmez bu milletin, içli türküsü
Ramazan Ayı; “dua, rahmet ve mağfiret ayı…”
Birlikte idrak ettiğimiz, “bin aydan hayırlı Kadir Gecesi…”
“Bir ömre bedel…” bu gecenin manevi hazzıyla şereflendik
Ramazan ayının, “Mü’minlere hediyesi…”
O hediyelerin bizlere manevi ikramı, “Bayramdır…”
Allah’a hamd olsun, ‘büyük bir nimetle şerefleniyoruz’
Ramazan Ayı için, “rahmet ve mağfiret…” ayı dedik!
Bu ayın en önemli özelliği, “sosyal barışı…”
Toplumun “iki yakasını bir araya…” getirmesidir!
“Sadaka-i fıtır ve zekâtlar…” bu ayda verilir!
Bu bir, “haktır, hukuktur…”
İnancımız, “Müslüman, Müslümanın velisidir” buyuruyor!
Tıpkı bir binanın, “içiçe geçmiş yapı taşları…” misali!
Artık, son haftada; “Bayrama Doğru” yürekleniyoruz!
Bakıyorum şöyle aksaçlı dostlara, “bütün yüzler gülüyor!”
“masum, mazlum, fakir, yoksul, yolda kalmış, muhtaç, kimsesiz…”
Toplumun, “zayıf kanadı…” kırık kalpler onarılmış;
“Bayramların...” tebessüm eden yüzü!
Hz. Kur’an, “Sıla-i Rahim yapın!” buyuruyor.
Bu bir, “emirdir…”
İnsanların, “doğduğu vatanlarına…” yönelmeleri!
Ata Yurdunu, “ihya etmeleri…” o kadar önemlidir ki;
Sıla-i Rahim olayı; günümüzün Türkiye’sinde, “sosyal reçetedir…”
Muhtaç olduğumuz, “sosyal rahatsızlığımızın…” tedavisidir!
Bayramların belki de, en kutlu müjdesi, Sıla-i Rahimdir.
Milyonlarca insanımız, Edirne’den Kars’a kadar;
Bu kutlu günler için, “yollardadır…”
Bu yolculuklar, “niyet itibariyle…” ibadettir!
Bayramların en güzel hazırlığı, “evlerde…”
İnşallah, “oruçlu günlerle…” iç temizliğimizi ikmal ettik!
Şimdi sırada, “mekân temizliği…”
Artık tatlı bir koşturmaca başlayacak, “Bayram Hazırlığı…”
Caddeler, Sokaklar, Çarşılar, Pazarlar; “cıvıl cıvıl…”
Bir yanda, “çocukların sevindirilmeleri…”
Beri tarafta, “misafirler için hazırlıklar…”
Geçmiş yıllardan biliyoruz…
Belki, pandemi dönemi son iki yılımızı zehir etti!
İnşallah bu Ramazanlı günlerde; camilerde bir araya geldik!
İnşallah, Arife günlerinin bir güzel geleneği olarak,
“Kabir ziyaretleri…” Dualar, Fatihalar, Yasinler…
Her birinde, “manevi bir ikram…” söz konusu!
Bayram ne der;
“Kırılan kalpleri yapmaya geldim
Barışa, huzura ermeye geldim
Bir saf olalım; af ve mağfirete;
Erenler katından görmeye geldim”
Bayramların asıl gayesi nedir?
“Bayram, uzakları yakına taşır
Sözleri, selam ile tatlılaşır
Memleketim, artık tek bir yürektir;
Gönülleri bayram eder, bayramlaşır”
Merhaba diyeceğiz; barışa ve erdemliklere…
Merhaba diyeceğiz; söz iksiri muhabbete…
Merhaba diyeceğiz; merhamet dolu içli bakışlara…
Merhaba diyeceğiz; masumu sevindiren yüzlere…
Merhaba diyeceğiz; şefkat ateşiyle birlenen dostluklara…
Merhaba diyeceğiz; birliğe, dirliğe, beraberliğe…
Merhaba diyeceğiz; sabır ve şükür arasında yürüyenlere…
Merhaba diyeceğiz; huzuru çimlendiren bayramlara…
Ramazanlı günleri, “aşk nehri…” olarak tasvir edebilirsiniz!
Özlemimiz, “bayramlar…” ondan murat almak!
