Öğretmenevi’nden Çaydaçıra ‘ya...
Elli yıl aşındırdık bu yolları,
Sırrımızı saklar kaldırımlar,
Şeref Tan, Şener Bulut, Aydoğmuşlar
Garibim, Mustafa Öz, Yurdal Demirel'i,
Sanat, Edebiyat; şehri konuştuk
Seksenler, doksanlar bir nehir gibi
Nasibini arayan bir şehir gibi
Evla faaliyetler sihir gibi
Zamana nakış nakış işleniyordu
Berrak bir hafızada süsleniyordu
Her faaliyet yürekten izleniyordu
"Uluslararası Hazar Şiir Akşamları"
Bilgeler şöleniyle sesleniyordu;
"Dil'de, İş'te, Fikir'de Birlik “aşk olsun
Elâzığ, "Türk Dünyasının Manevi Azığı"
Türk Dünyasından, ‘asrın dervişleri…’
Söz incileri döktüler yollarına
Vakıf oldun, gönüllerin baht şehri…
ÖZÜ TEBRİZDEN GELİR
Gül ağacı, özü Tebriz'den geldi
Harput'ta, kardeşine gül uzattı
Söz, temiz, leziz bir dilekten geldi
Bağı, bahçeyi sevgiyle donattı
Bakü'den, Tebriz'den lütufkâr geldi
Bahtiyar, söze dokundu ağlattı
Şehriyar, yaralarımı dağlattı
AĞIN’DAN…
Ağın'dan ceviz, kış üzümü getir
Yanında nar, badem, orcik de getir
Dört incisi, leblebi unutma
Ak toprağın güler yüzünü getir
YOL UZAR…
Yol uzar, meşakkate sabır uzar
Raylara döktüm sözü, hatır uzar
Gönlüm serdim yaylaya, satır uzar
Koyun, kuzu meleşir, çadır uzar
Dağa yasla sırtını, asır uzar
Bir asırlık ömre, bir mısra sığar
MÜ’MİNE ÖLDÜ DEME…
Mü'mine öldü deme, göçtü deyin
Dünya çilehanesinden geçti deyin
Ruhu bedenden azad oldu deyin
Gönül mahşeri veli nimet yaşar
Bedrettin der ki bu bir seferdir
Ölüm dedikleri ebedi zaferdir
Seven sevdiğine elbet giderdir
Rabbine teslim oldu, kurtuldu deyin
SELÂMI ŞUŞA’DAN GELDİ
Gönül bağı, selamı Şuşa'dan geldi
Elâzığ’da, hasretle el uzattı
Türkü, yanık, derin bir yürekten geldi
Dağı, ovayı sevdayla kuşattı
Gence'den, Tebriz'den vefakâr geldi
Fuzuli, derde dokundu ağlattı
Nesimi, suskun dilimi çağlattı
MISRA MISRA
Mısra mısra efkâr rüzgârı dağıt
Ekin tarlasıdır, kalemle kâğıt
Meşrebimizde yok, her zaman ağıt
Aşk, zehri dışa akıtan yakıt
Gönülden gönüle kurulan taşıt
Sevgi mimarının diktiği anıt
Hece hece umut tohumu dağıt
Hasat mevsimidir, kalemle kâğıt
İklimimizde yok bitmeyen ağıt
Umut, karanlığı eriten yakıt
Yürekten yüreğe süzülen taşıt
Dostluk mimarının diktiği anıt
SU BAZEN KIZILA…
Su bazen kızıla, yeşile boyanır
Bazen yüreği daralır, utanır
Suları zikrederken bir gör hele
Nimete uzanan selâmı tanır
YEMEN TÜRKÜSÜ…
Elâzığ'dan, Muş Ovasına selâm
Yemen türküsü en ince bir kelâm
Murat suyunda şehadet kokusu
Gözyaşında uyanır koca bir âlem
Harput’un yelinden süzülür elem,
Tarihin bağrına yazılır kalem,
İki şehrin kalbi atar bir elde,
Gönülden gönüle kurulur âlem.
Süphan’ın karında saklıdır hüzün,
Hasretle yoğrulur her bir tek sözün,
Kardeşlik mayası tutmuş bu yurtta,
Hakka doğru bakar yaş dolu gözün
MUŞ’UN GÖNÜL SOFRASI
Muş'un gönül sofrasında can dostlar
Mustafa, Bülent, Cihat, Mizbah’ı
Şiir ikliminde zarafet kollar
Açar, şiir sohbetinde tezgâhı
Görür, nefis emaresinde günahı
Tamella, İlhami aydın dergâhı
Bırakmaz gönüllerde tek bir ahı
ANARIM ÜSTADI
Anarım üstadı o latif sözünden;
"Oluklar çift; birinden nur akar, birinden kir"
Kire bulananın gidilmez izinden
Zulüm tezahür eder filizinden
Kiri ayırt edemez temizinden
Bütün ezberleri bozar gizinden
Bir ferman okunur derin özünden,
Hakikat damlar onun sözünden,
Yolun belli olur pak izinden,
Birlik filizlenir her filizinden,
Gerçek ayırt olur saf temizinden,
Dünya yeniden kurulur gizinden.
ZAMAN ESRARINI
Zaman, esrarını çözene okul
Ahengin dışında kalırsan yok ol!
Kalbini zikrullah'a veren kul ol
Kâinatta her şey lütfuyla döner
Daldan dala binbir çiçeğe konar
Emzirir hayat iksiri ademi
Gönül aynasını silip parlatan
Hakikati bulur aşkla ağlatan
Her zerrede o kudreti anlatan
Sırra eren bilir bu ince demi
Bırakır sırtından dünya elemi
Huzurla doldurur tüm bu âlemi
ŞİİR ESTETİK…
Şiir, estetik, zarafet, Musiki
Gönüllerde esen fırtına hakiki
Zikrin ikramı, vuslattır tabii ki
Her mısra sanki hikmet çağlayanı
Gördüm, zeval vaktinde inleyeni
Hak için ara, bulursun tariki
SÖZDE MANA
Sözde mana, özde hakikat gizli,
Aşkın yolunda her adım izli,
Neyin feryadı, gönülde sızılı,
Her nefeste bir sırra erenler var,
Bu fani mülke gönül verenler dar,
Sen de bu dergâhta eyle meşki,
Bedrettin bulur elbet o eşsiz aşkı.
İSTANBUL’U DÜŞÜNDÜM
İstanbul'u düşündüm dün gece yine
Tarihin mirası eşsiz define
Fethi mübin kokusu sine sine,
Ta ki, ciğerlerime ine ine
Eski hatıralar her biri hazine
Yürür düşlerim beş asrın izine
İSTANBUL'A
Resul'ün nefesinde berhudar ol
Gönül Coğrafyamıza bahtiyar ol
Güzel İstanbul, Türkiye'ye yar ol
Kapını çalana, müşfik bir dost ol
Bilgelere, aksaçlı ihtiyar ol
Anadolu'nun bağrına gülü çemen ol
Diyar diyar gezen dervişe yol ol
Ecdadın duasıyla payidar ol
İki cihan arasında aşikâr ol
Aziz İstanbul, mazluma diyar ol
Gönlü kırıklara, sıcacık yurt ol
Şairlere, ilham veren bahar ol
Boğaz'ın sularına, nazlı yâr ol
Hak yolunda yürüyen yolcuya nur ol
TERÖRSÜZ TÜRKİYE
Terörsüz Türkiye, bölücülük mü?
Bilmeden bu millete kötülük mü?
Büyüyen bir yangına öncülük mü?
Fırtına öncesinde gözcülük mü?
Bir farklı yafta, büyücülük mü?
Kangren halinde, üzücülük mü?
Özgürlük yaftasına sözcülük mü?
Her soruda şüphe, vicdanım sızlar
Eyvah ki, kokmaya başlayan tuzlar
İMANDA İHLASTA
İmanda, ihlasta şüpheye yer yoktur
Aldatan seslere karnımız toktur
Bize, hakkı söyleyen asıl dosttur
Grinin dışında tufeyli renk çoktur
Vicdanın sesiyle haykırmak borçtur
Karanlık düşlerin hesabı loştur
Tebessüm, eden sadık yüzler hoştur
Milleti bir olma şuurunda coştur
AH! YILDIZLAR…
Ah! Yıldızlar birer birer kayıyor
Yüreğim, kor ateşleri sayıyor
Bulut bulut gözyaşları yayıyor
Sular bile mahzun mahzun akıyor
Resimler, baktıkça yürekler yakıyor
Fikirler, düşünceler sanki kanıyor
Bu âlem artık bizleri sıkıyor
Hayat giderek yokuşa çıkıyor
MURAT NEHRİ…
Murat nehri üzerinde barajlar
Vadiyi dolanır, keskin virajlar
Dağ oyuğu, güneşe sır garajlar
Murat’a sevdam büyük, ışığa rehber
Gök yüzünden süzülür, ak bulutlar
Vadinin koynunda, saklı umutlar
Güneşi selamlar, o sarp yamaçlar
Bedrettin sevdası, yarınlara fer
ÜMİT YÜRÜR…
Ümit yürür, şevk yürür, huzur yürür
Vuslata onur yürür, şuur yürür
Ülkü yürür ufukta, turan yürür
Bir gaye, bir hasret nidası büyür
Niyet, amel bezer istikameti
Düşler yürür, kan yürür, cihan yürür
Korku bilmez bu yolda canan yürür
Sancak yürür göğsünde, iman yürür
Hakikatin sesinde her an yürür
Aşkın ile dokunur bu hilyesi