Bu yıl Kurban Bayramı, 27 Mayıs 2026 Çarşamba günü başlıyor. 30 Mayıs 2026 Cumartesine kadar Bayram heyecanını ve sevincini yaşayacağız. Bu yıl nasip olursa, 22 Mayıs Cuma Günü öğleden sonra tatil başlayacak ve 9 gün devam edecek... Bu 9 gün içerisinde, birlik ve beraberlik şuurunu ‘Kurban Bayramının Bereketiyle’ gönüllerde nakşedeceğiz.
Hac ve Kurban Bayramını bir arada, birlikte idrak ediyoruz. Yıllarca, Elâzığ’da Şehit İlhanlar Caddesinde, İhsaniye Camisinin önünde Hacılarımızı büyük bir merasimle/ tekbirlerle yolcu ederdik. Kurban Bayramı yaklaşırken insanımızda, maddi ve manevi anlamda hazırlıklarda hız kazanmaya başlıyor. Zamanla yarış ne kadar güzel… Gurbette bulunanların en büyük özlemi şüphesiz ki, sıla-i rahim yapmak… Takriben Türkiye genelinde, 3 ila 5 milyon insanımız yollarda olacak… Bu bir seferberlik… O seferberliği bizler, şüphesiz ki, içerisinde yaşadığımız şehrin her katmanında da yaşamaktayız. Hanelerimizde, çarşıda, pazarda bir canlılık, bir güzel telaş var… Bu yıl Kurban Bayramında, 9 gün tatil... Bu tatilde bir hasret giderme olacaktır, şüphesiz.
2025 yılı Kurban Bayramı’nda Bakanlık verilerine göre ülke genelinde toplam, 3 milyon 330 bin hayvan kesilmiş... Bu kesimin, 830 bini büyükbaş, 2,5 milyonu ise küçükbaş hayvanlardan oluşuyor. Buradaki paylaşma/ veya üleşme kültürü o kadar önemli ki, “Kurban etleri yoksulunda, ihtiyaç sahibinin de, misafirinde, kolu ve komşunun da sofrasına gidiyor!”
Şu rakamları gördükçe, “bu millet her halükârda büyük bir millet!” 2025 yılı verilerine göre, Türkiye Diyanet Vakfı, “Türkiye dâhil toplam 898 bin 450 hisse kurban kesimi gerçekleştiriyor. Yurt içinde ve yurt dışında toplam 38 milyona yakın ihtiyaç sahibine kurban eti ulaştırılıyor.” Burada, İnsani Yardım Vakfı ve diğer Vakıfların da hizmetlerini yâd edelim.
Diyanet Vakfının verilerine göre, “Yurt içinde 81 il ve 922 ilçeyi kapsayan kurban organizasyonu, yurt dışında ise 81 ülke ve 398 bölgede gerçekleştiriliyor!” Milli ve Manevi hissiyatın zirvelere doğru tırmandığı günlerdir, Kurban Bayramı... Öznesi, bütünüyle ‘insanı kapsayan bayram...”
Kurban sözlük anlamı, “yaklaşmak, Allah’a yakınlaşmaya vesile olan şey!”
Kurban, ihlasla sevgi de itaat… Özünde, sözünde bir akıl, yürek olmaya; hamd ile şükür ibadet…
Bizler bayramları anlatırken şu kanaatimizi paylaşırız; ‘Bayramlar, sevgiye, barışa infaktır. Bayram aydınlığında, içimizdeki nifak duvarları yıkılır! İnsanlarımız arasında, sımsıcak bir muhabbet ve o muhabbetin esenliğinde insan, büyük davaları ‘gaye-ufuk bağlamında’ idrak eder.’
Ramazan ve Kurban Bayramı için ne deriz; “Buyruk yüce yerdendir!” Bu bayramlar, Hakk’ın bizlere bir lütfu ve ikramıdır. Kulun, Yüce Yaradan’a, ‘takva yolunda meramıdır’ O meram, kâinatın kuramıdır…
Bayram günleri, kapımız, her gelene açıktır. Yüzlerde tebessüm ile insanlarımızı ağırlarız. Maksat, ‘Rıza makamıdır’ Kurban Bayramında, “İbrahim’i sofralar, nefesler, teşrik tedbirleri, infaklar…” huzura yürüyen adımlar…
Bu günlerde, Kurban ibadetini düşünürüm. Bugünkü anlamda ilk kurban, Hz. İbrahim zamanında kesilmiş, Allah’ın Resulü de, bu ibadeti bizlere sünneti seniye olarak ikram etmişler. İslâm’da, Kurbanın tarihçesi, Hz. İbrahim’le başlar. Hz. İbrahim, oğlu İsmail’i Allahû Teâlâ’ya kurban etmeye nezreder. Bu bir sadakattir. Hz. İsmail’in ise bütünüyle Hakk’a, teslimiyetidir… İman ne büyük bir cevher… Bizler, bu hakikatle, insana yaklaşıyoruz. İnsanı, merkeze alıyoruz. Bir ve beraber olmayı/ veya bölüşmeyi/ üleşmeyi/ paylaşmayı bir ibadet olarak düşünüyoruz.
İki bayram arası, 70 gün, sizler 70 arşın deyiniz! Oruç, nefsi terbiye! O terbiye ile dış âleme pencere açma! İnsanın belki de, en çetin imtihanı! Kendi iç âleminde, büyük cihada yürüyüşü! Sabrı yudumlayan gönüllerin bayramına, Ramazan Bayramı diyoruz!
Bu ayın en büyük özelliği nelerdi?
Toplumda, hayır yarışının başlaması! Yardımlaşma şuurunun giderek bir kıvılcım halinden yüreklerde yangın haline dönüşmesi! Zengin bu ayda zekâtını vererek, malının manevi sigortasını yapar! Hali vakti yerinde olan, sadaka ile fıtır ile zayıfı/ yoksulu/kimsesizi/garibi ayağa kaldırır! Bu güzel psikoloji ile hayatımız bir anda manevi gıdasını alırken bir de bakarız ki, bir başka kutlu güne merhaba demişiz. Hac ibadeti ile bütünleşen kurban bayramı! Bu bayramların sosyal iklimi üzerinde hiç durduk mu? Her türlü yardımlaşmanın dumura uğradığı, kirlenmenin hat safhaya geldiği bir dönemde bu bayramlar, bir ruhi inkılap olarak karşımıza çıkıyor!
Kurban sözlükte, “Bir ideal uğruna feda edilen (şey) veya kendini feda eden!” Ve hele o yol, Allah yolu olursa! Hz. İbrahim ile Hz. İsmail’in Kurandaki kıssasını her Müslüman gayet iyi bilir... Hz. İsmail’in, sonsuz teslimiyeti! Hz. İbrahim’de, o teslimiyete şefkat ve merhamet kıvılcımlarıyla rücu ediş hali!
Kurban bayramında, bir iradi ideal… Feragatin zirveleştiği, melekût âleminin üstüne çıktığı, bir Ayne’l yakin halidir! İnancımız, örfümüz, aklımız bizlere burada neyi ve neleri telkin ediyor; fedakârlığı! İlk
bakışta biraz nefsimize ağır gelir değil mi? Hele günümüzde, yaptığı en küçük bir iyiliğin karşılığını bekleyen bir insan dokusunu hazırlayan bugünkü cemiyetimizde bir ruhi terbiye inkılabını bizlere, önümüze nasıl getiriyor? İfrat ve tefrik arasında gidip gelen insan iradesini vasat bir çizgiye çeken manevi yaptırım gücü!
Malum Medyanın, malum yayın ve neşriyatın, malum çevrelerin o kadar tahripkâr çalışmalarına rağmen hala bu milleti ayakta tutan bir sihirli değnek varsa, o da, inancımızın getirdiği güçlü telkinler ve o telkinlerle hayatını bir sistem halinde güzelleştiren ruh ve gönül zenginliğidir.
Bu ay içerisinde bütün gözler nerede? Hac mevsiminin her anı ile bizleri kuşatan manevi raksındayız! Mahşer âleminin yansıyan ihtişam dolu dekoru... O dekor içerisinde, bütün vücudu titreten bir yöneliş vardır! Oradaki durulan safları, dünya hayatımızda ne kadar koruyabiliyoruz!
Evet, iki bayram arası; 70 gün, sizler yetmiş arşın deyiniz! Bir manevi cilalanma döneminden geçiyoruz. İslâm, en mükemmel din! Şair ne diyor; “Uyuyan nesli uyandır…” Öyle ki, kinin olduğu, nefretin olduğu, öfkenin olduğu yerde ‘din...’ yoktur! Hele, şöyle veya böyle; insan celladı kesilenler! Hâk sevgisinden mahrum olan zavallılar; kendinizin asıl esaret halinde olduğunuzu bir defa olsun düşünmez misiniz?
Şu caddeler, sokaklar, yaşadığımız şehir ve ondaki bilumum hayat, bizim aynamız! Kirlenmeden bahsediyoruz, çürümeden, kokuşmadan söz ediyoruz Haksızlıktan dem vuruyoruz. “Her toplum layık olduğu idare ile hükmolunur…” Bir noktada, kendimizi, kendimize şikâyet ediyoruz! Adalet kabının hasret kaldığı güzel sahabe Hz. Ömer, “Kendinizi düzeltmedikten önce, bir başkasını düzeltmeye çalışmayın...” Testinin içerisinde ne varsa, dışına da o sızıyor değil mi? İki bayram arası 70 gün, siz yetmiş arşın söyleyin! Bizlerin en fazla neye ihtiyacı var; takva yürüyüşüne! O yürüyüşle, hayatı kucaklamaya! İnsanımıza, her halükarda, sahiplenmeye! Oruçta, nefislerin terbiyesi! Sonrasında, dış dünyamıza yöneliş!
