Yolsamışız…

'Yol, kendine bir yer bulamamış kişinin özlemidir.' demişti Oruç Aruoba.

Yolsamışız…

Yol; bir çıkış ya da kaçışsa, yolculuk bunun dermanı, yoldaş ise ilacıdır. Üçü bir araya gelir ve sararsa ruhunu ve bedenini mutluluk senindir, huzur yanı başındadır.

Yola dair çok şiirler yazılmış, şarkılar bestelenmiş, türküler yakılmış. Çoğunda hüznün, ayrılığın ve yalnızlığın izleri görülen bu eserler, zaman zaman geçmişin tanıkları ve mekanlarıdır.
Her mevsimin kendine özgü ikliminde yapılan ve birçok noktada izi kalan seyahatlere tanıklık eden çeşme, ağaç, nehir, dağ, şehir, tarihi mekanlar, göl ve  deniz. 

Her seyahat, görülen ve  gezilen mekânların hafızada bıraktığı izler kadar yol ve yoldaşın hatıralarını güne taşır. 

 İhmal etmemek lazım seyahati.  Ve insan, kıyıyı gözden çıkarmaya cesaret etmedikçe yeni denizler keşfedemez. Ve akaryakıt zamlarını bir an unutur ve göze alırsak bizler için seyahatin önündeki tek engel kapının eşiğidir.

Ve yine seyahat,  dünyada ne kadar küçük bir yer işgal ettiğimizi görmemizi sağladığı için bizleri alçak gönüllü yapar. 

Yol, yolculuk ve yoldaş kelimesi bizlere bu kadar söz söylettiğine göre yolsamışız demektir. Bakalım rotamız bizi nice yol ve yoldaşla buluşturur.