Duman çöker gözüne
Sızı iner dizine
Hiç bakılmaz yüzüne
Dedikleri gündeyim
Yaşlılık sinsi tuzak
Arkadaşlardan uzak
Dertler eyledi tutsak
Gece gündüz evdeyim
Hasretim çarşı pazar
Yaşlılık böyle yazar
Tükendim azar azar
Gel gör ki ne haldeyim
Seksen dokuz yıl oldu
Birçok çiçeğim soldu
Benim de vaktim doldu
Anılarla gideyim
Çok okudum da doldum
Tuncer öğretmen oldum
Şimdi sarardım soldum
Gel gör ki ne haldeyim
Şu geçici hayatın
Doyulmuyor tadına
Ne mutlu o yolcuya
Erdiyse muradına
HASRET
Tuncer bu Pertek'te neyin var senin
Anan baban kardeşlerin nerede
Dertlerinden haberi yok kimsenin
Mezar taşın bile gurbet ellerde
Canımı yaktılar saran olmadı
Kestiler kolumu kanatlarımı
Ömür boyu nasıl duyan olmadı
Sessiz çığlığımı feryatlarımı
ORMAN
Kavak yeli esiyor
İnsan nankör serseri
Yine dağlar besliyor
Yakıp da kesenleri
