Dertler geldi tatlı cana yerleşti
Ömür boyu taht kurdu her gönülde
Bu dünyadan bir Tuncer Sönmez geçti
Bütün acıları bittiği günde
Ayrılık hasreti acı çekerek
Acılardan gözyaşları dökerek
Zalim talihine boyun bükerek
Bu dünyadan bir Tuncer Sönmez geçti
Umutları vardı hayallerinde
Yıllarca ağladı yad ellerinde
Muratlar beklerken gonca güllerde
Bu dünyadan bir Tuncer Sönmez geçti
Öğrencileriyle gençlik çağıyla
Vatana millete gönül bağıyla
On beş bin şiirlik armağanıyla
Bu dünyadan bir Tuncer Sönmez geçti
Turan şimşekleri gürlemesiyle
Öz Türk dünyasının kükremesiyle
Seksen dokuz yıllık hikayesiyle
Bu dünyadan bir Tuncer Sönmez geçti
Kimse beni benim kadar anlamaz
Kimse beni benim kadar yazamaz
Günü dolan gider fazla kalamaz
Bu dünyadan bir Tuncer Sönmez geçti
Sahtekarlık düzenbazlık bilmemiş
Kalp kıracak kötü bir söz dememiş
Çalmamış çırpmamış haram yememiş
Devlete millete hizmet eylemiş
Bu dünyadan bir Tuncer Sönmez geçti
Hizmet hürmet merhametle yaşamış
Nezaketle gönülleri okşamış
İnsan olma şerefini taşımış
Bu dünyadan bir Tuncer Sönmez geçti
Haksızlıklar görmüş kalleşlik görmüş
Kader ağlarını çok zalim örmüş
Her bir nankörlükte bin kere ölmüş
Bu dünyadan bir Tuncer Sönmez geçti
