Karşımda iki büyük şair
İkisi de gönlümde
İkisi de içimi titretir bir bir
Biri “Kurtuluş Savaşı Destanı” der
Yazar da yazar bir savaşın akışını
Diğeri de “Sakarya Sakarya” der
Bir güzelce anlatmağa çalışır
Ulusumun kurtuluşa nasıl bakışını
Biri “Her çağda
Her çığırda
Yığın yığın yolcular
Sürü sürü koyun sürüleri
Sıra sıra çoban var
Hepsi tek ufkun yolcusu
Ayni dere
Ayni su “Sakarya…Sakarya” diyerek
Bir delice akan
Sakarya ile yarışmağa çalışır
Birinin savaşı solda
Diğerinin savaşı sağdadır
Ama bütün yollar ayni yere çıkar
İkisinin de yaşam öyküsü
Yüreğimizi bir başka yakar
Siz
Ey düşmesini iyi bilenler
Ali’yi Veli’yi gözden silmiyenler
Bilir misiniz Kurtuluş Savaşımızı
Bilir misiniz Sakarya’yı
Dumlupınar’ı
Her birinden bir başka kan akar
Gör geçmişte olanlar
İçimizi nasıl yakar
Barışa uzanan yol
Buradan geçer
Duygu yüklü şair
Dizelerini
Hep böyle vurucu
Böyle çarpıcı sözlerle seçer
İkisi de bizden
İkisi de içimizden
Ellerim ellerine
Gözlerim gözlerine ulaşmak ister
Onlar
Özleriyle
Sözleriyle
İçimizde yanan volkan
Onlar
Hiç durmadan damarlarımızda atan kan
Onlar biz
Onlar hepimiz
Onlar ölmediler
Yaşıyorlar sessiz sessiz.
