Bazı meslekler vardır ki, görünmez oldukça görevini iyi yapıyor sayılır. Polislik de tam olarak böyledir. Olay yoksa başarı vardır; kriz yoksa birileri gece boyunca doğru işini yapmıştır. İşte bu yüzden polis, çoğu zaman varlığıyla değil yokluğuyla fark edilir.
Her yıl Polis Haftası geldiğinde, hatırlama refleksimiz devreye girer. Mesajlar paylaşılır, teşekkürler edilir, cümleler süslenir. Ama mesele şudur: Hatırlamak yetiyor mu?
Çünkü polis, sadece bir güvenlik görevlisi değildir. O, devletin sahadaki vicdanıdır. Bir olay yerine ilk ulaşan, çoğu zaman en zor kararı en hızlı vermek zorunda olan kişidir. Bu yönüyle polislik, sadece fiziki değil; aynı zamanda ahlaki bir sorumluluktur.
Ancak burada asıl mesele başlar. Bu kadar kritik bir görevi üstlenen insanların çalışma şartları, sosyal hakları ve mesleki itibarı ne durumda? Siyaset kurumu bu soruya samimiyetle cevap vermek zorundadır.
Bugün polis teşkilatı, bir yandan suçla mücadele ederken diğer yandan kendi iç sorunlarıyla baş etmeye çalışıyor. Bu tabloyu görmezden gelmek, sadece bir kurumu değil, toplumun güven duygusunu da zedelemek demektir.
O yüzden Polis Haftası, kuru bir kutlama değil; bir yüzleşme vesilesi olmalıdır.
Hülasa, bir polis ne kadar huzurluysa, bir toplum o kadar güvendedir…
