Seksen beş yaş ruhumda derin izler bıraktı
Yıl yorgunuyum dostlar artık daralıyorum
Sonsuz ayrılıkların derdi derinden yaktı
Her geçen gün bir ölüm haberi alıyorum
Şehirlerden köylerden tanıdık gördüklerim
Hayatımın en tatlı en güzel günlerinden
Bütün sevgileriyle kalbime gömdüklerim
Yakın uzak tüm canlar sızlatıyor derinden
Bilip düşünemezdim yaşlılığın halini
Herkeste birbirine uzun ömür diliyor
Yaşamak arzuları süslerken hayalini
Kim nerede ne halde yıkılır bilinmiyor
İyi kötü günleri atlattık geçti gitti
Rüyalarıma girer olaylarla insanlar
Sen de bir hikayeydin masal olunca bitti
Kendi rolünü oynar her yerde figüranlar
Çırpınıp duruyorum gece gündüz yazarak
Eğitimci görevim bir şeyleri sun diyor
Gider ayak topluma sen de bir şeyler bırak
Türlü kitaplıklarda eserin dursun diyor
Dertli Tuncer SÖNMEZ'im mahrum yerde doğmuşum
Şeytanlar kurnazlardan yaralarım var benim
Ben imanı her zaman vicdanımda bulmuşum
Sabır iyilik dediğin o sevgili yar benim
***
Seksen beş yaşındayım
Uçurum başındayım
Baharım yazım bitti
Ömrümün kışındayım