Tuncer SÖNMEZ

Seksen Beş Yaş

Tuncer SÖNMEZ

Seksen beş yaş ruhumda derin izler bıraktı
Yıl yorgunuyum dostlar artık daralıyorum
Sonsuz ayrılıkların derdi derinden yaktı 
Her geçen gün bir ölüm haberi alıyorum

Şehirlerden köylerden tanıdık gördüklerim
Hayatımın en tatlı en güzel günlerinden
Bütün sevgileriyle kalbime gömdüklerim
Yakın uzak tüm canlar sızlatıyor derinden

Bilip düşünemezdim yaşlılığın halini
Herkeste birbirine uzun ömür diliyor
Yaşamak arzuları süslerken hayalini
Kim nerede ne halde yıkılır bilinmiyor

İyi kötü günleri atlattık geçti gitti
Rüyalarıma girer olaylarla insanlar
Sen de bir hikayeydin masal olunca bitti
Kendi rolünü oynar her yerde figüranlar

Çırpınıp duruyorum gece gündüz yazarak
Eğitimci görevim bir şeyleri sun diyor
Gider ayak topluma sen de bir şeyler bırak 
Türlü kitaplıklarda eserin dursun diyor

Dertli Tuncer SÖNMEZ'im mahrum yerde doğmuşum
Şeytanlar kurnazlardan yaralarım var benim
Ben imanı her zaman vicdanımda bulmuşum
Sabır iyilik dediğin o sevgili yar benim

***
Seksen beş yaşındayım
Uçurum başındayım
Baharım yazım bitti
Ömrümün kışındayım

Yazarın Diğer Yazıları