Ana kucağında babadan yetim
Erken düştün ekmeğinin derdine
Çok gurur duyuyor tüm memleketin
Rast geldin mi ahbapların mertine
Sürmedin hayatın saltanatını
Hayatta elinden tutan olmadı
Sen kendin başardın bu sanatını
Bir ömür çırpındın çilen dolmadı
Elazığ aşığı yiğit gardaştın
Kendi gayretinle sanatı aştın
Ömür boyu yoksullukla savaştın
Şekeroğlu nur içinde yatasın
Bir dost eli gözyaşını silmedi
Herkesi güldürdü kendi gülmedi
Yaşarken kıymetin hiç bilinmedi
Şekeroğlu nur içinde yatasın
Elazığ şapkası vardı elinde
Gurbette Elazığ kaldı dilinde
Elazığ şivesi baldı dilinde
Can Abdullah nur içinde yatasın
Tek kişilik sanat ordumuz vardı
Bir Abdullah Şekeroğlu'muz vardı
Vatan millet bayrak uğrumuz vardı
Şekeroğlu nur içinde yatasın
Vefada bu şehrin anlı pek aktır
Kazandığın tüm gönüller berraktır
Adın güzel yerde yaşayacaktır
Şekeroğlu nur içinde yatasın
Bir dünya kurmuştun kendi kendine
Açılmıştın İstanbul'a engine
Rastladın mı gönlündeki dengine
Şekeroğlu nur içinde yatasın
Gönül aşığıydın sen şehrimizin
Şekeroğlu bu gidişin çok hazin
Sanat baş tacıdır Tuncer Sönmez'in
Şekeroğlu nur içinde yatasın
