Gençlik insanların baharı yazı
Şen şakraktır tatlı olur avazı
Sevdasını yaşar gönül dolusu
Ömrün baharıdır sevda yolcusu
Bir zamanlar böyle sürer de gider
Mutluysa bu hayat çok güzelmiş der
Zaman geçer yıllar geçer aradan
Darbesini alır türlü yaradan
Bir gün gelir duman çöker gözüne
Yürüyemez sızı iner dizine
Sahipsizse her gün gözü yaş dolar
Güz yaprağı gibi sararır solar
Ömrün ışıkları sönmüştür gayrı
Sonbahardan kışa dönmüştür gayrı
Yaprak dökümüdür hazan vaktidir
Kim ne zaman ne olacak kim bilir
Bu sonbahar güz ayları çok hazin
Ölüm duygusudur bu kalbimizin
Esme rüzgar bu sararmış yaprağa
Benim gibi düşer kara toprağa
Güz gelende hüzünlüdür hep dağlar
Sararır da solar bahçeler bağlar
Mevsimlerim biter toprakta erir
Mevsim senin gene baharın gelir
Çok seven gönüller bahtiyar olur
Ömrün kışı gelir güller har olur
Aldanma gençliğin güzelliğine
Dört mevsim içinde bir bahar olur
