Gülmez tepelerinden iniyorken bana sen
Ben ki kader vurgunu gurbet damlası suyum
Pertek Süpürgeç dağı Harput'a doğru esen
İzmir akşamlarının bir yanık yolcusuyum
Bir fırtına kasırga kaybettim herşeyimi
Dertli hasta kalbimde matemi sisli kışın
O Buca Şirinyer'de bıraktım gençliğimi
Şimdi hakka reva mı hasretine yakışın
Ben bir gönül yorgunu hem felek vurgunuyum
Elimden tutmak için sonra geldin cihana
Babacan bir yiğidim değerlerle doluyum
Bir nefes dinlemeden bir ömür koşmak sana
Sen kır çiçeklerinin dertli solgunusun
Gir gönül bahçesine kur kuş gibi yuvanı
Şu eriyen ruhumu yorgun bakış doldursun
Gün gelir kimler korur yareni olmayanı
