Tuncer SÖNMEZ

DEPREM VE ÖLÜM ANI

Tuncer SÖNMEZ

Vücudum şehrini seyran eyledim

Hiç iyi bir haber alamıyorum

Şanslıyım ki seksenüçüne geldim

Ölçüleri güzel bulamıyorum

Buna şükür bundan da var beteri

Bir üşürüm bir de dökerim teri

Her gün iğne ayarlıyor şekeri

Ölçüleri güzel bulamıyorum

Her günüm bir günden kötü geliyor

Dert çekenden başkaları bilmiyor

Tansiyon bir düşüp bir yükseliyor

Ölçüleri güzel bulamıyorum

Şiirler yazarım ben bu yaşımda

Keremine şükür aklım başımda

Okurun gazteme her bakışında

Bu zevki bir yerde bulamıyorum

Sevgilerle gülmek ne de güzelmiş

Yeni umutlara zamanım geçmiş

Üzüntü boşuna gücüm tükenmiş

Hiç bir derde derman olamıyorum

Ömrümün de çok depremiyle yandım

Elazığ'da büyük deprem yaşadım

Ayşe'mle Nida'ma sıkı sarıldım

Ölüm anı nefes alamıyorum

Tuncer Sönmez sönmeyecek ocağın

Güvercinle dolu senin kucağın

Eğitimci en güzeli bu çağın

İşte bu hizmete doyamıyorum

Yazarın Diğer Yazıları