Her şeyi dert etme hep zevkine bak
Kim düşünür emeğini sormaya
Ye iç gezde eğlen hep keyfine bak
Bir daha mı geleceğiz dünyaya
Çalışır çabalar bir şeyler yığar
Geceyi gündüze katar çabalar
Yorgun düşer saçlarına kar yağar
Bir daha mı geleceğiz dünyaya
Nankör derdi yüreklerden silinmez
Malı mülkü kazananlar sevilmez
Üzgünlüğün yorgunluğun bilinmez
Bir daha mı geleceğiz dünyaya
Ha şuyum ha buyum olsun diyoruz
Maldan mülkten paradan doymuyoruz
Miras yedilerden kazık yiyoruz
Bir daha mı geleceğiz dünyaya
Aksırırsın öksürürsün sevmezler
Gözün görmez elin tutmaz bilmezler
O bakar körler de seni görmezler
Bir daha mı geleceğiz dünyaya
Sen her dertlerine ilaç olursun
Lokma ekmek vermez hep aç olursun
Vicdan merhamete muhtaç olursun
Bir daha mı geleceğiz dünyaya
Yaşlandıkça malın mülkün dert olur
Şu miras yediler hep namert olur
Çatır çatır yedikleri dert olur
Bir daha mı geleceğiz dünyaya
Senlik benliklerin derdi büyüktür
Kurtçuklar meyveyi içten çürütür
Hasetle kin nefret yanlış bir kültür
Bir daha mı geleceğiz dünyaya
Sönmez der ki emek gayret yaşadım
Bazısı der yedim içtim yaşadım
Ben bunları bir bir gördüm yaşadım
Bir daha mı geleceğiz dünyaya
