Çok uzaklara gittin duyulmaz oldu sesin,
Elimde kalan yanlız siyah-beyaz bir resmin,
Yüzleri güler iken mutluluktan herkesin,
Benim payıma yanlız hüzünle hasret düştü.
Kazımışken aşkımı şu gönlüme derinden,
Gidişin çıkarmıştı yüreğimi yerinden,
Çok şey feda etmiştim senin için kendimden,
Yokluğunla payıma sadece zulmet düştü.
Hayâlinle yaşarım gidişinden bu güne,
Sanki vahasız çöle gönderildim sürgüne,
Hasret kaldım mazide yaşadığım tek güne,
Benim de kaderime sevgine mihnet düştü.
