Har oldu gulşende güller sustu bülbüller,
Bahar dallarında kaldı asude günler,
Gönüllere nakşedilen o sevgililer,
Yüreklei nara yakıp çekip gittiler.
Şimdi kim bilir nerede kiminledirler,
Hiç askın kutsiyetini bilemediler,
Gorünüşte kavilleşip ikrar veridiler,
Yürekleri nara yakıp çekip gittiler.
Yilların paslı çarkları övüttü bizi,
Kaybettik hicranl içinde ümidimizi,
Korusak da kalbimizde o sevgimizi,
Yürekleri nara yakıp çekip gittiler,
Yitirilen sevgiliyi gözler arıyor,
Bir kez görmek için sebep kolluyor,
Ömürler yolun sonunda adım sayıyor,
Yürekleri nara yakıp çekip gittiler.
Artık ah çekip dövünmek zamanı geçti,
Felek vuslatı men etti firkati seçti,
Umutlarımızı tırpan misâli biçti,
Yürekleri nara yakıp çekip gittiler.
