(14-16 Temmuz 1959 Kerkük katliamı yıldönümü)
Mavi bayrağım hiç oldu,
Dayanmak hayli güç oldu,
Malım mülküm telef oldu,
Esir kaldı Türkmen Türk'üm.
Kalemde eller dolaşır,
Kapıma itler dalaşır,
Türkmen'e bu mu yaraşır?
Esir kaldı Türkmen Türk'üm.
Kırdılar Elim ayağım,
Talan ettiler otağım,
Yok Rab'dan başka dayağım,
Esir kaldı Türkmen Türk'üm.
Beylerimi öldürdüler,
Bilinmez yere gömdüler,
Balalarımı sürdüler,
Esir kaldı Türkmen Türk'üm.
Yetim kaldım öz yurdumda,
Ölsem değil umrumda,
Bak tükendi umudum da,
Esir kaldı Türkmen Türk'üm.
Bağladılar Ekim kolum,
Uzaktır gelemem yolum,
Benim sensin tek umudum,
Esir kaldı Türkmen Türk'üm.
Ah Kerkük'üm vah Kerkük'üm,
Yandı yakıldı Kerkük'üm,
Nerde kaldın Anadolu'm?
Esir kaldı Türkmen Türk'üm.
Merak etme der bu Ahmet,
Dişin sık da biraz sabret,
Bir sahibin çıkar elbet,
Esir kalmaz Türkmen Türk'üm.
