Samimiyet, Uzun Vadede Kazandırır
Ramazan ayında hane ziyaretlerinin arttığını görüyoruz. Normal zamanda akıllara gelmeyen kimselerin hatırlanması belki güzel bir haslet ama bunun sosyal medya ve haberlerde yayınlanması çok şık değil.
Ramazanın paylaşmak olduğu gerçeğinden hareket eden yöneticilerimiz ve siyasilerimizin bu anlamlı davranışları elbette makbuldür ve takdire şayandır. Bu güzel ayın rahmetini ve bereketini gönül softası ve sohbetlerine dönüştürmek güzeldir ve takdir edilesi davranışlardır.
Ama madalyonun diğer bir yüzünü çok görmüyoruz. Hanesine ziyarete gidilen aileler bu konuda neler düşünür, neler hisseder çok düşünemiyoruz. Elbette bu tür ziyaretler çok çat kapı olmuyor. Hane halkının daveti ya da birilerinin tavsiyesi ile belirlenen ailelerle görüşülüyor ve mutabık kalınan akşam iftarda buluşuluyor. İftarlar açılıyor, hane halkına, çocuklara ve büyüklere günün anısına hediyeler takdim edilip müsaade isteniyor.
Buraya kadar her şey normal. Ancak bu güzelliklerin sosyal medyada paylaşımları ev sahibi aile ve onların akraba çevresinde belli belirsin bir utangaçlık ve mahcubiyet oluşturulabiliyor.
Keşke tüm bunlar hatta daha fazlasıyla yapılsa da sosyal medyadan yayınlanmasa. Elbette kurumsal bir halkla ilişkiler faaliyetlerinin görünür olması gerekir ama bari bu durum ramazanda askıya alınsa…
Resimler, paylaşımlar olmadan da gönül köprüleri kurulsa. Hem ziyaret eden hem de ziyaret edilen huzurla ve mutlulukla o akşamı unutmayıp güzelliklerini dostlarına anlatsa. Kim bilir belki de bu yöntem daha etkili olur halkla ilişkilerde. Belki sıcak bir kucaklaşma ve sohbetin etki değeri yüzlerce beğeni gelen resimlerden daha kalıcı ve samimi olur.
Kaldı ki samimiyetin açamayacağı hiçbir kapı ve gönül kilidi yoktur. Buna karşılık samimiyeti değil reklamı öne çıkartan faaliyetlerin de hiçbir kıymet-i harbiyesi yoktur.
