Modern ile değişen süreç
Rüveyda Sadak
Modernin getirdiği alışkanlıklardan biri olan hız kavramıyla özdeş bir yaşam şekli… Yemekten, günlük konuşulan kelimelere kadar her nesnede varlığını ifade eden bir alışkanlık biçimidir, hızlı modern… Nitelikten ziyade nicelik kavramının ağırlıkta olduğu modern kapsam, süreç boyunca kalıcı bir niteliği değil, an’da tanımlanan bir üretimi tercih eder. Dolayısıyla bu sanatın arz ettiği önem, gerçeğe tabiidir. Kasap, pazar, lokanta itibariyle herhangi bir üretim, ürün seçiciliğinde özgün bir metot üzeredir. Çünkü orada tecrübe ile gerçekleştirilmiş bir sanat bir uzmanlık vardır. Başarıyı neticelendiren nitelik de böyle bir yorumdur. Nitekim mütevazı kapsamında oluşturulan sadelik, iyidir. Markalaşmak, modernin kavrama kaynak olan sözcüğüdür. Toplumsal hoşgörünün birey yönünden geliştirilebileceği olumlu yorumlar sonucunda dayanıklı ürün, bireysel talebin yoğunlaşmasını sağlayacaktır. Değer açısından nitelik, kendine özgü bir alandır. Önemli olan modern için hızlı malzemeler değil, üretim sanatıyla doğrudan ilgili bir başarı ve üretimde sadelik olmalıdır. Sanatlı ve sanat ile üretilen her ürün, emeği açıklar. Ve orada modern için sürekli daha hızlı bir makineleşme süreci söz konusu değildir. Önemli olan kurgu değil, gerçektir, kalıcı bir niteliktir. Hız kavramının sağladığı pratik ile edinilen acele moda, endüstriye dönüşürken, dönüştürebilme kabiliyetine sahiptir. Hız, yaşam biçimi haline gelirken hazır beslenme çerçevesinde bir fast food alışkanlığı, bu konuda ayrıca önemli bir paydayı gerçekleştirir. Söz konusu hızın sadeleştiremediği koşullardan bahseden modern söylem; özgünlüğün yerine şeklin, talebi artırması için farklılık oluşturan ürünlerle bir sunum sağlıyor. Mobil gelişim ve değişim vardır. Her şey her kelime, farklı şekillerde anlam bulup yorumlanır. Toplum içi muhabbetlerde çoğunlukla sosyal medyanın gerçek olmayan yapay paylaşımlarından bahsedilir. Kişiyi değiştiren ve değiştirdikçe de yeni anlamlar yükleyen ortam sosyal medya ile saatlerin geçirildiği ortamlar, konuşma biçimlerinin parantezinde, yapılamayan günlük rutin diyaloglar, hal hatır samimiyetinin uzaklığında yaşıyor. Bu bir kültür sosyolojisi, değerler anatomisidir. Hızlandıkça, hızlı tüketim ve tükettikçe de tükenen değerlerin, ayaküstü kısa özetini resmeder, ayrıntı olmayan bir öz muhabbet… Tedarik eden kavramın modern olarak adlandırıldığı dönem, günlük geleneksel alışkanlıkları sadeleştiren kelimelerde detay olmayan birtakım kavramları ifade etmeli. Söz konusu bakkal ya da market değil, değişimden dönüşüme bir avm gerçekliği, zaman döngüsü olarak modern minyatür şeklinde bir kimya oluşturuyor, zamanın bireylerine.
